Victor Hugo

HAYATI VE BİYOGRAFİSİ --------------------- 26 Şubat 1802'de Fransa Besançon'da doğdu. 22 Mayıs 1885'te Paris'te yaşamını yitirdi. Büyük Fransız düşünür ve yazarı. Napolyon'un ordularında general olan Joseph-Leopold Sigisbert Hugo'nun oğlu. Annesi ve babası arasındaki anlaşmazlıklar yüzünden çocukluğu sorunlu geçti. Hep annesinin yanında kaldı. Eğitimi düzensiz oldu. Ama Latin edebiyatıyla ilgili sağlam bir eğitim gördü. Hukuk Fakültesi'ne girdi. 1816'dan sonra edebiyata yöneldi. 1819-1821 arasında "Conservateur Litteraire" adlı bir dergi çıkardı, 1821'de hayatta en büyük desteği olan annesini kaybetti. Bir yıl sonra çocukluk aşkı Adele Foucher ile evlendi. Aynı yıl ilk şiir kitabı "Odlar ve Çeviriler" yayınlandı. 1822'de ilk romanı "İzlanda Hanı" çıktı. Bu kitapla edebiyat dünyasını kendisini kabul ettirdi. Romantizme bağlı bir yazar olarak tanındı. Yazdığı oyunlardan "Marion de Lorme" sansür tarafından yasaklandı. "Hernani" oyununu yazarak karşılık verdi. Bu başkaldırış ününü artırdı, onu liberallere yaklaştırdı. 11'inci Louis dönemini anlatan romanı "Notre Dame'ın Kamburu" edebiyat dünyasındaki yerini sağlamlaştırdı. Bu başarılarla yoğun bir çalışmaya girdi. 1841'de Fransız Akademisi'ne seçildi. 1845'te Soylular Meclisi'ne aday gösterildi. Bu sırada kızının kocasıyla birlikte boğulması üzerine yazmaya ara verdi. 1851'deki hükümet darbesinden sonra 3'üncü Napolyon iktidara gelince Brüksel'e kaçtı. Sürgün yaşamı 1870'teki cumhuriyete kadar sürdü. Sürgün yıllarında 1852-1855 arasında İngiltere'de de kaldı. Eserlerinin çoğunu sürgün döneminde yazdı. Ünlü romanı "Sefiller" 1862'de yayınlandı ve olağanüstü ilgi gördü. Kısa sürede çeşitli dillere çevrilen bu roman, ona uluslararası düzeyde başarı getirdi. Fransız-Alman savaşının ülkesinin yenilgisiyle son bulması ve cumhuriyetin kurulmasından sonra Paris'e döndü. 1871'de Ulusal Meclis üyesi oldu ama bir ay sonra istifa etti. 1868'de eşi Adele öldü. 1863'te evlenmek için ABD'ye kaçan kızı 1872'de akli dengesini yitirmiş olarak döndü. 1871 ve 1873'te iki oğlunu kaybetti. 1870'te Paris'in kuşatmasını anlatan "Korkunç Yıl" şiireyle ulusal bir kahraman oldu ama ailesindeki kayıpların verdiği acıyla yaşamdan koptu. 1871'de kurulan Paris Komünü'nü destekledi, yine Brüksel'e kaçmak zorunda kaldı. Kısa süre sonra döndü. Senatör seçildi. 1878'de beynindeki bir dolaşım sorunu nedeniyle rahatsızlandı. Ölümünde cenazesi ulusal törenle kaldırıldı, Pantheon'a gömüldü. Fransız edebiyatının en çok ürün veren yazarı. 1830'larda "Romantizmin en güçlü beyni" olarak nitelendirildi. Popüler Fransız edebiyatının babası ve Fransa'nın ulusal şairi oldu. Ancak sonraki yıllarda daha çok düzyazıları ve özellikle romanlarıyla akıllarda kaldı. 15 yaşındayken bir şiiriyle Akademi Ödülü'nü kazandı. 17 yaşında Toulouse Edebiyat Akademisi'nin en büyük ödülü olan Altın Zambak'ı aldı. 1825'te Légion d'Honneur nişanının sahibi oldu. BAŞLICA ESERLERİ ----------------- - Şiir - Odes et poésies diverses (1822; Odlar ve Çeşitli Şiirler) - Nouvelles Odes (1824; Yeni Odlar) - Odes et Ballades (1826; Odlar ve Baladlar) - Les Orientales (1829; Doğulular) - Les Feuilles d'automne (1831; Sonbahar Yaprakları) - Les Chants du crépuscule (1835; Şafak Türküleri) - Les Voix intérieures (1837; Gönülden Sesler) - Les Rayons et les Ombres (1840, Işınlar ve Gölgeler) - Les Châtiments (1853; Azaplar) - Les Contemplations (1856; Düşünceler) La Légende des siècles (1859, 1877, 1883; Yüzyılların Efsanesi) Les Chansons des rues et des bois (1865; Sokak ve Orman Şarkıları) - L'Année terrible (1872; Korkunç Yıl) - L'Art d'être grand-père (1877; Büyük Baba Olma Sanatı) - Le Pape (1878) - La Pitié suprême (1879) - L'Âne (1880) - Religions et religion (1880) - Les Quatre Vents de l'esprit (1881; Usun Dört Rüzgarı) - La Fin de Satan (1886; Şeytanın Sonu) - Toute la Lyre (ös 1888, 2 dizi; 1893, 1 dizi; Bütün Lir) - Dieu (1891; Tanrı) Les Années funestes, 1852-1870 (ös 1898; Uğurusuz Yıllar: 1852-1870) - Roman - Han d'Islande (1823; İzlanda Hanı) - Bug-Jargal (1818) Le Dernier Jour d'un condamné (1829; İdam Mahkûmunun Son Günü) - Notre-Dame de Paris (1831; Notre Dame'ın Kamburu) - Claude Gueux (1838) - Les Misérables (1862; Sefiller) - Les Travailleurs de la mer (1866; Deniz İşçileri) - L'Homme qui rit (1869; Gülen Adam) - Quatrevingt-treize (1874; Doksan Üç İhtilali) - Oyun - Cromwell (1827) - Amy Robsart (1828) - Hernani (1830; Hernani) - Marion de Lorme (1831; Marion de Lorme) - Le roi s'amuse (1832; Kral Eğleniyor) - Lucrèce Borgia (1833) - Marie Tudor (1833) - Angelo, tyran de Padoue (1835; Padova Tiranı Angelo) - Ruy Blas (1838; Ruy Blas) - Les Burgraves (1843; Derebeyler) - Théâtre en liberté (1886; Özgürlükte Tiyatro) - Diğer - Le Rhin (1842; Ren) - Napoléon le Petit (1852; Küçük Napolyon) Actes et paroles - Avant l'exil (1841-1851; 1. c. Eylemler ve Sözler - Sürgünden Önce) Actes et paroles - Pendant l'exil (1852-1870; 2. c. Eylemler ve Sözler - Sürgünden Sonra) Actes et paroles - Depuis l'exil (1870-1885; 3.-4. c. Eylemler ve Sözler - Sürgünden Bu Yana) - Histoire d'un crime (1877; Bir Suç Öyküsü) Alpes et Pyrénées (ölümünden sonra 1890; Alpler ve Pireneler) La France et la Belgique (ölümünden sonra 1894; Fransa ve Belçika) Choses vues (ölümünden sonra 1887-1899, 2 cilt; Görülen Şeyler)