Leylâ'ya Selam
Selam söyleyin Leylâ'ya; bir vakit uğramıştı bana. Düşmanların arasında olsa da, sözü yine bana değmişti.
"Leylâ ile avun," dediler. "Zaten sen de her geçen gün ölüme biraz daha yaklaşan bir fânisin."
Kafile yola çıkmadan önce Leylâ'ya yetiş; Çünkü bir kez dönerlerse, onu bir daha görmen sana haram olur.
Ona kavuşmayı nasıl umuyorsun? Aranıza engeller çekildi; Sözlerinden korkulan insanlar da bunun üzerine yemin etti.
"Ya ondan uzak duracak, Ya da üzerlerinde savaş izleri taşıyan keskin kılıçlarla seni karşılayacağız," dediler.
Bir de beyaz tenli, nazlı, tembel edalı, İnce ruhlu, genç bir güzel... Dolunay gecesinde onun kokusunu duymak ne tatlıdır!
Sanki benimle onun arasındaki şimşeğin parıltısı, Perdenin ardından beliren tebessümüdür.
Haber geldi ki Leylâ, Gariyyeyn'de bana selam göndermiş. Aramızdaysa yalnızca Taḥfe ve Recâm çölleri vardı.
Böylesine uzaklardan bana selam gönderen o sevgiliye, Benim selamım da mutlaka ulaşsın.
Bişe vadisinin sayısız çakıl taşları, Ilgın ağaçları ve ötüşen kumruları sayısınca selam olsun ona.
Bir gece Leylâ rüyama geldi. Ayaklarım zincire vurulmuştu; Zindanda beni irkilten tek şey onun selamıydı.
Hayalin bana ulaştığında doğrulup oturdum. Yeryüzü bomboştu; Toz duman her yanı kaplamıştı.
Eğer o gelen Leylâ değilse, Ona benzeyen, onun güzelliğinde ve zarafetinde bir başkasıydı.
Ah, keşke ikimiz de birlikte, bahtiyar bir ömür sürebilsek. Ve benim kemiklerim, onun kemikleri toprağa karıştığında ancak o zaman çürüse...
Es-Semehrî el-Ukaylî
