‘… onlar ki
kaskatı bir rüyadan
kaskatı kaslarla uyanacaklar…’
hayra yorulmayan rüyadan
ermek istemezdi sabaha
ölümden yaşlı çocuk-
seksek oynarken hücresinde
aksak tanrı
‘…ki herkes
tutsak / anı yaşar
ve zamanı yadsır rüya…’
bir çocuğun yüzüne
isa’yı çizmiş, çizen…
meryem yüzlü meryem’in
-teni çiğdem, teri çiğdem-
kuzusunu, kurt önü…
‘…yaratılan masaldı
göksel atık
çakıl dünya …’
nefesime nefesi
değdiğinde ikonda
kendim bile kendime
kutlu suyu sunardım!
tırnağını yiyordu şeytan
aynasında kan ve kına…
‘…ve rüya dedi ki onlara:
sizler evcil vahşetsiniz…’
düşerken gece,
aramice bir türkü
suladı çiçekleri:
uyandım!
sesim bana yankı…
“Elî, Elî, lema şevaktani?” *
(*) İsa’nın çarmıha gerilmeden önceki Aramice son sözleri. “Tanrım Tanrım beni neden terk ettin.”
Lâhit kaapağı ayetleri
Emre Gümüşdoğan