karlı ve tipili
bir gece yarısı
bir eski dost
çaldı kapımı
bıyıkları mavi
buz sarkıtları
eskimiş kaputu
yırtıklı postalı.
-tak tak, kimdir o
kim, ya gelmişse
gecelerin kara
yüzlü konukları.
-yabancı değilim
benim
sana kalbimi
getirdim
konacak yer arayan
ürkek bir kuş gibiyim
bu aldığım kapı da
paslı bir kilitse
unutup koştuğumuz
delikanlı aşkları
kırmızı bir balık
yaşamı akvaryumda
-içeri gir
üşümüşsün
sen bizim
türkümüzsün.
Dağılınca atkısından
Odaya kar parıltıları
-karşılaştı
-bakışlarımız
-bakışların
-parıltıları
gülümsedik gelincik
karanfil nakışlarda
gülümsedik birlikte
yürüyüp sobaya doğru
közü küllenen ateşe
yeniden odun attık.
1982
Behçet Aysan
|
