Günah, Gönlün ile Rabbin Arasına Perde Olur

Nefsin seni bir günaha çağırdığı vakit, o günahın birkaç dakikalık lezzetine bakma. Ardından kalbinde bırakacağı karanlığı düşün. İbadetin tadını nasıl alıp götüreceğini, duanın huzurunu nasıl eksilteceğini, gönlün ile Rabbin arasına nasıl perde olacağını tefekkür et. Hiçbir günah, işlendiği anda bitmez; izi çoğu zaman lezzetinden daha uzun yaşar.

O anda bir hakikati de unutma: Seni gören yalnızca insanlar değildir. İnsanlardan gizlenmek için kapılar kapanır, perdeler çekilir. Fakat Allah’ın nazarı kulunun üzerinden hiçbir vakit ayrılmaz. Kulun hayâsına en layık olan da O’dur.

Sonra dünyaya bak. Nice arzular toprağa karıştı, nice hırslar sahipleriyle birlikte yok olup gitti. Peşinden koşulan ne varsa vakti gelince geride kaldı. Allah’ın katında olan ise eksilmez, eskimez, tükenmez. Akıllı kimse, fânî olanı bâkî olana değişmez. Dünya, elden çıkan bir gölge gibidir; ahiret ise asıl yurttur.

Ömür de böyledir. Allah’ın kula verdiği en büyük emanetlerden biridir. Her geçen gün o emanetten bir parça eksilir. Kimi ömrünü Allah’a yaklaştıran amellerle geçirir, kimi de farkına varmadan nefsinin peşinde tüketir. Kıyamet günü herkes sermayesiyle Allah’ın huzuruna çıkacaktır. Bir kısmı kazançla dönecek, bir kısmı ise elinde yalnızca pişmanlık bulacaktır.

Kalbi diri tutan şey, çok düşünmek değil, doğru şeyi düşünmektir. Kur’an üzerinde tefekkür eden, Allah’ın kudretini kâinatta seyreden ve kendi nefsini hesaba çeken bir kalpte vesvese uzun süre barınamaz. Kalp Rabbiyle meşgul olunca şeytan kendine yer bulamaz. Bulunduğun ortam da salihlerin ortamı olsun. Bil ki huzur tam da oradadır.