Güdümlü Papatya

Tekliyor kalbi tetiğe basınca
Gözleri dolmuş bir silah...

Sense kuş uçuran şairlerden ürkerek
Kalp masajı yaparken kelimelere,
Üstü açık bir zırhlı gibi
Hızla sürüyorum kendimi dünyaya

Bilirim; uçuşa yasak bölgedir kalbin,
Bir sınırı cetvelle çizer gibi gözlerin...
Oysa benden sana atılan papatya
Ne kadar güdümlüdür acaba...

Yine de şehir düşmüyorsa
Düşleniyordur, unutma!

İbrahim Sarışın