Bir gün ver Tanrım, Ta çocukluğumdan kalmış

Sunay Akın Yalnız bırakmayın beni hatıralar. Az yanımda kal çocukluğum, Temiz yürekli uysal çocukluğum.

Ziya Osman Saba

Bir çocuk artık insanlara inanmayıp  Ormandaki mavi çiçeğe  Anlatırsa derdini  Ve o gece  Ağlatırsa mavi çiçeği  İşte o an  O an kopar kıyamet  Mevlana İdris Ve aşk, aniden yola fırlayan bir çocuktu. Furkan Çalışkan Karanlıkta korkudan titreyen bir çocuk gibi Rahat bir adam gibi gecenin ortasında Jacques Prevert Doğuştanmış kadersizliğim çocukluğumun sıradan bir şubat ayının soğuk çarşamba akşamında annemin ağlamaklı çığlıklarına kurban gittiğinde anlamalıydım Lou Salome Evden kaçabilirsin artık çocuk, ama kaderden asla! Babam Çıkarılmış bir adam bütün fotoğraflardan Kader neydi sanki o zaman, Masada açık unutulmuş Turuncu kulaklı bir makastan başka.  Didem Madak  anılar gömülüdür zaten ben bir daha gömerim çocuk olmuşum, hasta olmuşum, deniz olmuşum yalnız bir sincabım belki gömdüğü cevizlerine küsen Ahmet Murat Yüzlerce yıl geçiyor belki bir bulut geçiyor Ben yeni doğmuş bir çocuk gibi Herkesin konuştuğu dilden mahrum Ama yepyeni bir dil konuşmanın sevinci  Sezai Karakoç  çocuktum, çölde okudum masumlarla ve çok susadım, babaannem su verdi almadım, bir cümleden de şehit olurdu insan ve ne yazsa şair olmak istemezdi Kerbelâ’dan sonra, olmasın, Kerbelâ’nın şiiri kalbimde hâlâ, ve çöl sürüyor: Haydar Ergülen İlk İstanbul şiirden çıkıp yerini alıyor Bir çocuk ilk gülüyor Bir ağaç çiçek açıyor. Eleni’den önce Daha ben çocuktum daha tütüne daha kahveye alışmamıştım Sabahları, akşamları bilmiyordum daha İlhan Berk Satmadınız mı elinizdeki şiir kitaplarını? Ve çocukların gülüşlerini Nizar Kabbanî hızla havalanan bir salıncaktan inmedi hala çocukluğum Didem Gülçin Erdem Kaderini sev, diyor bana. Kim çocukluğuma döndürebilir beni? Yalnız, dilin masumiyeti… Asuman Susam kâgir bir damın ardında kalan çocukluk hatıralarında ne kadar ödenmeli daha? Furûğ Ferruhzâd Annem yüzüme çarpıp çıkıyor hayatı Babam hiç dönmüyor gittiği türküden. büyüyorum içimde dünya kadar kimsesiz çocukla…

EzHer Yağmurda koşan bir çocuk olsam Vedalaşır gibi bildikleriyle. Kendinden mahrum kalır mı insan? Kalsam. Duralım burada, güzel esiyor! İbrahim Tenekeci Olmuyor böyle Daha doğurmadığım bir çocuk var Ve şunun şurasında kaç yılım yaşayacak Ölümler görecek Aşık olacak. Bejan Matur ben çocukluk çağlarımdan beri  görülen görünen gösterilen dünyaya  alışmamak inadında kararlı takımı tuttum  İsmet Özel — bir çocuk neden korkar, yaşayamamaktan bir kadın çocuğunun başını kaşıyamamaktan Turgut Uyar

çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi yiten bu işte Nilgün Marmara herkesin gençliğinde yaşanmamış bir çocukluğun, yaşlılığında da yaşanmamış bir gençliğin gömülü olduğunu biliyor ve işte bunlarla geri döndüğüne inandırmaya çalışıyor bizi. Cahit Koytak kaç asker vuruldu pusularda dağlarda kaç gerilla ve bilsen kaç kez üşüdü içimde tanrılar çocuklar ülkemde vurulduğunda Hasan Tan Yağmur sonrası bir bahar sabahı hiç değilse Ve çocukluğumun oralardan Bir gökkuşağı mesela Sığdırabilir miyim diye… Cahit Koytak dışarıda kar usulca söylenir içimde kirli kekeme çocuklar büyür. dışarda kar usulca söylenir içimde gidilmemiş parklar dedesi olmamış çocuklar üşür. suskunluğu ve dilsizliğinde büyür kadının sorular içimde yağmurlar boşaltan çocuklar elimden şeker yüzümden şaşkınlık düşürür. Birhan Keskin Çocukluğum, çocukluğum… Uzakta kalan bahçeler O sabahlar, o geceler, Gelmez günler çocukluğum.

Çocukluğum, çocukluğum… Gözümde tüten memleket. Artık bana sonsuz hasret, Sonsuz keder çocukluğum. Çocukluğum, çocukluğum… Habersiz ölen kardeşim, Mezarı bilinmez eşim, Her bir şeyim çocukluğum. Çocukluğum, çocukluğum… Bir çekmecede unutulmuş, Senelerle rengi solmuş, Bir tek resim çocukluğum… Ziya Osman Saba Giden olmadım hiç bir zaman  Dönüp bakmak ardıma  Suçlu çocuklar gibi  Gücüme gider  Gassan Satar

Ya ilahi! Aşık olduğumuzda Ne oluyor iç dünyamızda Ne kırılıyor içimizde? Nasıl dönüyoruz çocuksu tavırlara? Nizar Kabbani / Allah’a Sorular Üzgün bir çocuğun yalnızlığı Kadar saydam kalabilseydim Ahmet Telli Hayatta ben en çok babamı sevdim. Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk Çarpı bacaklarıyla – ha düştü, ha düşecek – Nasıl koşarsa ardından bir devin, O çapkın babamı ben öyle sevdim. Can Yücel İsmim gezecek pembe dudaklarda elemle,  Gözler dolacak bir çocuk ölmüş gibi nemle,  Bir günde doğup can veren altın kelebekler,  Bizden daha genç bir şair öldü diyecekler! Faruk Nafız Çamlıbel  Akşamın tek bir ağaç gibi Dal budak saldığı sular Çocukluk rüyalarının bahçesi! Sakın kimse el sürmesin dallara, Yapraklar, meyvalar olduğu gibi kalsın Benim uykum boyunca! Ahmet Hamdi Tanpınar Annesinin çarşıya gittiğine inanmış çocuk gibiyim, Eve dönmeni bekliyorum.  Zeynep Kamilov  Anlayacaksınız; hiçbir şey eskisi gibi olmayacak bir daha… Çekip gitmek en güzeliymiş gibi gelecek ama çekip gidemeyeceksiniz… İşiniz, alışkanlıklarınız, derme çatma düzeniniz, çocuklarınız, Hasan Ali Toptaş ne zaman baksam gözlerine annemsiz kalmak korkuları gelir çocukluğumun  Tekin Gönenç  Baktım annem yoktu yanımda; Sırtımda bahriyeli giysimle, Ben bir kez kayboldum çocukluğumda. Metin Altıok yaşamın yolu doğudan batıya doğru gider, çocuk , doğan güne sırtı dönük olarak yürür, boyunun kısalığına rağmen uçsuz bucaksız bir gölge gider önünden, geleceğidir bu onun,  Michel Tournier  Savaşın ortasında komutansız kalmaktır, babasız kalmak. Kaç yaşınızda olursanız olun babanız yaşıyorsa hala çocuksunuzdur…

Orhan Seyfi Aras Bu çocuk bu hüzünle büyümez fazla Evlerinin arkasında gölgesiyle konuşurken yakalanıyor babasına

Ali Asker Barut babam ne zaman gelecek diyen çocuk bavê mın çı waxt weri diyen çocuk ya da avutulur mu öğretmenim nece Dilek Kartal öleceği zaman hayvanlar gibi saklanmak istiyor ya insan saklanacak bir yeri olmalı aşka, çocukluğa, anneye, şiire yoksa fazla gelir ölüm ve eksik ölür insan Haydar Ergülen Ömrümden öteye taşıdığım çocuk… Ya sen bu ülkede doğmasaydın, ya ben aşkı herkes gibi bilseydim. Şükrü Erbaş çocuklar uyandı çocuklar üstünü örttü annelerin toprakla - çocuklar ki yarının cesetleri- İbrahim Soylu