Beynimde bir Cenaze Töreni hissettim

Yas tutanlar bir o yana bir bu yana
Yürüyüp durdular — yürüyüp durdular —
Öyle ki sanki
Aklım yarılıp dışarı çıkacaktı —

Ve hepsi oturduğunda,
Bir tören duası, bir davul gibi,
Vurmaya devam etti — vurmaya devam etti —
Ta ki zihnimin uyuştuğunu sanana dek —

Sonra bir tabutu kaldırdıklarını duydum
Ve Ruhumun üzerinden gıcırdayarak geçişini,
Yine o aynı kurşun ağırlığındaki çizmelerle —
Derken Boşluk çan sesleriyle çınlamaya başladı —

Bütün Gökler bir Çan kesilmişti sanki,
Varlık ise yalnızca bir Kulak,
Ben ve Sessizlik, tuhaf bir ırktan iki varlık —
Yıkılmış, burada yapayalnız —

Sonra Aklın bir tahtası kırıldı
Ve düştüm, düştüm, aşağıya —
Her düşüşte bir dünyaya çarptım
Ve artık bilmek de sona erdi — işte o zaman —

Emily Dickinson