Usandım

Nevmîdlik âteşine yandım
Bil'llâh bu vücûddan usandım

Fuzûlî


Fevkımda duran çarh-ı müzeyyenden usandım
Tahtımda olan hâk-i mülevvenden usandım
Dünyâ denilen gamlı nişîmenden usandım
Beytü’l-hazen adım, o meskenden usandım

Tâhirü’l-Mevlevî


Yaşlandım yuva üzüntüsüyle.
Bir tek isimdir varlığımdan geriye kalan.
Öldüm üzüntüden. Ne günlerdir bunlar?
Usandım ben bu hayattan.

Ebu’l-Kâsım-i Lâhûtî


Uyumak istiyorum; başım bir cenk meydanı;
...
Usandım boş yere hep gitmeler, gelmelerden;
Bırakın uyuyayım, yandım kelimelerden!

Necip Fazıl Kısakürek


Kavs-i kaderin attığı ok sath-ı zemîne
Ancak geliyor, saplanıyor kalb-i hazîne
Ey tîr-i kazâdan açılan şerha-i sîne!
Dil-hânedeki perdeli revzenden usandım

Tâhirü’l-Mevlevî


Usandım ben bu hesaptan sayıştan,
Gerekse hesapla sen yeni baştan.

Yunus Emre


Çektim o kadar cevr ü cefâsın ki usandım

Osman Nerves


Takatim tükendi artık usandım
Sevgiden yaralı yüreğim bıktı

Tâhirü’l-Mevlevî


Usandım elinden ey dipsiz zaman,

Cevdet Kudret Solok


Usandım, bıktım! Artık sen, ne zamana kadar hep aşktan bahsedeceksin?” dedin; sen git de, aşık olmayana; “Hikayeyi kısa kes!” de! 

Mevlânâ


ne yapsam yok bir şey sızıyor ağzımdan
usandım korkuyu -bir silah imiş-
taşımaktan sadağımda

İsmail Kılıçarslan


İkilikten usandım birlik hanına kandım
Derdi şarabın içtim dermanım yağma olsun

Yunus Emre


Ben sizleri içinizdeki, o bilmediğiniz, yüzünüzle sevdim
Usandım yıllar boyu durmadan, kuyulara bakraç sala sala

Metin Altıok


O kadar çok anlattım ki
Kendime kaldım anlatmaktan…
Bunaldım kendisiyle boğuşmasını
Başkalarında çözmeye çalışan insanlardan
Usandım sözcük oynamalarından, tılsımlı sıfatlardan,

Murathan Mungan


Çilemin gemisi gelmiş demirli
Yükle yükle yüklemekten usandım artık

Kahır Mektubu


sensin, sevgilimsin, beni bilirsin
usandım artık dünyayı sorgulamaktan
yardım et bana, kendimle barışayım

Ahmet Erhan


Usandım kendi hayatımdan ve benden sonrakilerin hayatlarından,
Ölüyorum kendi ölümümde ve benden sonrakilerin ölümlerinde.

T.S.Eliot


Kalbim, anlatılmaktan usanmış,
Yıldızı sönmüş bir komedyendir artık,

Didem Madak


Ben bile bıkmış usanmıştım kendimden

Andrey Voznesenski


Bin bir anıyla dolmuş boşalmış küçük dolap
Hayatından usanmış kirli elbiselerim…

İlhami Çiçek


Usanmış, utanmış, bungun, hüzünlü
Karanlıklar içinde soluksuz gönlü

Goethe


Kırılmış kolumuz, kanadımız
Tatlı canımızdan usanmışız

Bedri Rahmi Eyüboğlu


Bekle beni döneceğim, bırak
Beklemekten usanmış dostlarım
Oğlum, anam, yoldaşlarım
Öldüğümü sansınlar benim
Umudu kesip bir ateşin başında
Beni yadedip içsinler ama sen

Konstantin Simonov


Dil gamla dahi dest ü giribandan usanmaz 
Bir yâr içün ağyâr ile gavgâdan usandık

Nâbi


Beni candan usandırdı, cefâdan yâr usanmaz mı?

Fuzûlî


Şeyhî bu defteri oda yak var sükût kıl
Usanmadın mı şi’r-ü gazelden ne fâide

Şeyhî