Ne görüyorsun? Hiçbir şey. Sabah çok erken kalkıyorum, Sonra çocukları götürüyorum tramvayla uzağa Yuvaya . Ne duyuyorsun? Yalnızca kuru öksürükleri Ve insanları, hani sabahın köründe ruh gibi gezinen...
İnsanların, kamburlar gibi çökmüş, ezik sırtlarını Dikleştirecekleri zamanlar gelecek Kamburların yerine sırtlarında kanatlar belirecek. Bu gün yalnız olsalar da, birden bulacaklar yakınlarını....