Ahmet Günbaş

Şair

6 Şiir Yayınlandı
Biyografi / Hayatı
HAYATI VE BİYOGRAFİSİ --------------------- İlk ve orta öğrenimini İzmir'de yaptı. Gazetecilik Yüksek Okulu'nu bitirdi. İlk yazıları Demokrat İzmir gazetesinin Edebiyat ve Sanat sayfasında yayımlandı. 1976 yılında; Hüseyin Yurttaş, Ali Rıza Ertan ve Mehmet Kadri Sümer'le aylık edebiyat dergisi Dönemeç'i kurdu ve sorumlu yönetmenliğini yaptı. Şiir, eleştiri ve incelemeler yazdı. Son yıllarda Kitap tanıtım yazıları kaleme almaktadır. Günbaş, Agora dergisinin de kurucuları arasında bulunmaktadır. BAŞLICA ESERLERİ ----------------- - Evren Mapushanesi (1974) - Gecenin Neresindesin? (1986) - Göçkün (1997) - Aşk Boyu Sürgün (2001) - Miço Diye Biri (2002) - Bir Şiirin Söylediği (2002) (Mehmet Kazım, E. Bülent Yardımcı, Baki Asiltürk, Serdar Aydın, Boray Atay, Hakan Tabakan ile birlikte) - Çağlaçakır (2004) - İpek Yarası (2006) - Yitik Göl (2008) - Sepetimde Şiir Var (2009) - Islık Borcu (2010) - Solgun Bellek (2011) - Sonsuzluk Dersi (2012) - Rüzgâr Akıllı (2013) - Yayla Sineması (2013) - Çatapat Sesimle (2014) - Çocuk Kitapları - Şiir Cebi (2010) - Yaman Dostlar (2011) - Aykırı Çocuk (2013) - Ödülleri - Hasan Tahsin Şiir Yarışması (1979) - Şinasi Özdenoğlu Şiir Yarışması -üçüncülük- - İbrahim Yıldız Şiir Ödülü (1998) -mansiyon-

Şairin Şiirleri

Bumerang
Ankara'yı bir geçsem
Karaşın gurbetime doğru
Geçtiydim
Erzurum'du...
Ferahfeza
                                   “Mekânım Datça olsun”
                                                        Can Yücel
                    Şu gelenler bizim çocuklar değil mi Güler?
                                 Şarabi Çocuklar...
Gitme Baba
Bozdurduğum sevinçleri çoktan harcadım
dağıtıp geçtim arka sokaklarda
Geceyle söyleştim zencileşti terim
Dizinin dibinden kalkan gemilerim...
İçkin
Bülent Güldal'a
Geri çekilmiştir şiir
Zorlanır belleğin kapıları
Hokkası yitik divit gibidir...
Lirik Serseri
I.
Bütün eskilerim kaldı üzerimde
Melodikam
ve titrek soluğum...
Sessiz Saat
Göç yollarında yanıldım hepsi bu
Gölgemle dolaştım biteviye
Kuşlarım topluca sonsuzu uçurdu
Bağışladım kanatlarımı dost diye diye...