A. Turan Oflazoğlu

Bayılırım kır zambaklarına, uzak,
çaresiz hep birini bekleyip duran;
ve kızlara, saçlarına çiçek takarak
ıssız pınarların orda düşler kuran;...

Ülke sınırından geçmek, her şeyiyle yabancıbambaşka bir dünyaya girmek...
koparılır gibi ayrılmak
doğup büyüdüğün yerlerden... Elveda vatan!
Elveda!...