Tuğrul Keskin

Şair

6 Şiir Yayınlandı
Biyografi / Hayatı
HAYATI VE BİYOGRAFİSİ --------------------- Şair, 15 Mayıs 1961'de Iğdır'ın Aralık İlçesi'nde doğdu. Asıl adı Ertuğrul Keskin'dir. Bazı şiirlerinde Azer Tuğrul Keskin, A.Tuğrul Keskin adlarını da kullandı. İzmir Atatürk Ticaret Lisesi'ni bitirdi. Muğla İşletme Yüksek Okulu'nda öğrenciyken yüksek öğrenimini sonlandırdı ve ticarete atıldı. Değişik işlerde çalıştı, yöneticilik yaptı. Piya Yayınları'nın kurucuları arasında yer aldı. Bir kız çocuğu babası olan Keskin Türkiye Yazarlar Sendikası (TYS) , Edebiyatçılar Derneği ve Dil Derneği üyesidir. İlk şiirleri itibaren Yaba ve Yeni Olgu dergilerinde yayınlandı. Şiir ve yazıları; Türkiye Yazıları, Dönemeç, Ortaklaşa, Yamaç, Yarın, E, Yeni Biçem, Edebiyat ve Eleştiri, Papirüs, Ötekisiz, Kum, Düşe-Yazma, Agora, Ünlem, Gediz, Dize, Üç Nokta, vd. dergilerde yayımlandı. 'Ütopya' ve 'Kunduz Düşleri' dergilerini çıkartan ekipte yer aldı. Yeni Bütüncü Şiirin Manifestosu'nu yayımladı. "1980'li yıllarda başlayan şiir serüveninde göçlendirilmiş ve kurulu düzene başkaldıranların amansız yazgısını, kendi yaşantı örüntüleriyle içi içe örerek, duru bir dille, birey-toplum izdüşüm dengesini gözeterek, imgeyi maske düşürücü bir tarzda kullanan çıplak şiirler yazıyor." BAŞLICA ESERLERİ ----------------- - Bir Suyun Kıyısında (1985) - Kırılan Kar Sesi (1988) - Babek (1990) - Tacir ve Cinayet (1994) - İpekler Çoğaltmaya (1999) - Zifir (2004) - Solgun (2004) - Eski’ten (2005) - Babek Bir İsyan (2005) - Ödülleri - 1990 Dokuz Eylül Şiir Ödülü - 1994 Dionysos Şiir Ödülü - 2004 Yunus Nadi Şiir Ödülü / Zifir ile - 2004 Dionysos Şiir Ödülü / Yeniden ile - 2008 Behçet Aysan Şiir Ödülü

Şairin Şiirleri

Acılarınıza Dönün Şiir Oradadır
yürürdüm, sakin ve yaprak döken sokaktan
içinde aşk olan şeyleri arıyordum
içimde sevgili yanması
yürürdüm, yanıbaşımda bir sakız sardunyası...
Ağlasın Fuzûli
Gül eskir, doğu çıbanına dönüşür her şey
unutulur eski serüvenler, kurtlar kentleri basar
gözyaşı dağları basar ve öldürülür başkaldıranlar
karanfil düşer, bağlar solar, yüzülür Nesimi yeniden...
Kan Taneleri
gelip oturuyor düşlerime bir yazla turnalar
bütün düşündüklerim geliyor aklıma
bu akşam hüznü zehirliyor artık beni
kar yağıyor, kocaman bir kan lekesi olarak...
Mutsuzluk Evi
mutlu pencereleri erkenden kapatılır
baharın kelebekleri sanki hiç geçmez o evden
nisan yağmurları cinnete gerekçedir
çiçekleri erken solar, erken susar çocukları...
Sevgilim Sandılar Seni
1./
yıldızlar kalabalık görünürdü evlerinden
ay kocaman
bir akşam sabahı beklemiştik damlarında...
Sonra İstersen Bırak Beni
aşk örttükçe üstümüzü
fail-i meçhuldür kanımız
ey şehrin tutulan ay'ı
karanlığın...