Eski tren istasyonları hüzün kokar hep. Onlarca yılın ayrılıkları, vedaları, ...
Sarı istasyon binasının ön tarafında, taş duvarın dibindeki bankta oturuyorum...
Uyuyordu ben çıkarken. Uyanmış mıdır acaba? Yokluğumu bile fark etmemiştir be...
“Kutbettin... Kutbettin?”...