Juan Ramon Jimenez

Ben öleceğim, ve gece
hüzünlü, erinçli ve suskun,
dünya uyuyacak, ışığı altında
kimsesiz aynı....

Tertemiz, geldi önce
Masumiyete bürünmüş;
Severdim onu bir çocuk gibi.
Büründü sonra başka şeylere,...

     Yel önüne katmış getirdi hüzün bulutlarını;
taze bir hazine bahçenin yemyeşil diriliği;
kuşlar güzelliğin ardına takılmış dönmüş
ve doğuyor parlak günbatımından altın bir bahçe....