Gonca Özmen

Şair

8 Şiir Yayınlandı
Biyografi / Hayatı
HAYATI VE BİYOGRAFİSİ --------------------- 1982 yılında Burdur’un Tefenni ilçesinde doğdu. İlkokulu Tefenni'de, ortaokul ve lise öğrenimini Burdur Anadolu Lisesi'nde bitirdi. İstanbul Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde lisans (2004) ve yüksek lisans (2008) eğitimini tamamladı. Halen aynı bölümde doktora öğrencisidir. İlk şiiri Haziran 1997'de Varlık dergisinde yayımlandı. 1997'den beri şiirleri ve yazıları kitap-lık, Adam Sanat, Varlık, Yasak Meyve, Dize, Akatalpa, E, Kül, Yom Sanat, Uç gibi dergilerde yayımlanıyor. Ocak 2009’da yayımlanmaya başlayan Palto dergisinin genel yayın yönetmenliğini yapmıştır. Ç.N. (Çevirmenin Notu) adlı çeviri edebiyatı dergisinin söyleşi editörlüğünü sürdürmektedir. Şiirleri İngilizce, Almanca, Fransızca, İspanyolca, Slovence, Romence ve Farsçaya çevrilmiştir. Heidelberg, Hamburg, Berlin, Paris ve Slovenia’da düzenlenen uluslararası şiir festivallerine katılmıştır. BAŞLICA ESERLERİ ----------------- - Kuytumda (2000) - Belki Sessiz (2008) - Ödülleri - Yaşar Nabi Nayır Gençlik Ödülleri (Dikkate Değer, 1997) - Ali Rıza Ertan Şiir Ödülü (1999) Orhon Murat Arıburnu Şiir Ödülü (Kuytumda adlı dosyasıyla, 2000) - İstanbul Üniversitesi İngiliz Dili ve Edebiyatı Anabilim Dalı Berna Moran Şiir Ödülü (2003) Homeros İnceleme Ödülü ("Edip Cansever'in Kaybola Şiiri Üzerine" adlı incelemesiyle üçüncülük, 2005) Şiiristanbul Sevda Ergin Şiir Ödülü (Belki Sessiz adlı kitabıyla, 2009)

Şairin Şiirleri

Aşk Batımı
Usulca geçtim yüzünü
Ardında dağlar vardı
rüzgârlar
Kurt izlerinde uluyan zemheriler vardı...
Bana Beklet
Bana beklet yontusunu ayıklarının
Bana beklet saksında o mahçup çiçeği
Ben ki beyaz bir sayfanın sıkıntısındayım
Yüzümde suskun ev tenhaları...
Bölünmeler
I
Kusura, vardım
Benimdir dedim bu eski söz
Kime açıldıysa kapılar...
Dağılma
Sözün ateşle bir ilgisi olmalı
Alevlenip sönmekle aşkın
Gölgesiz olduğum doğru, apansızlığım da
Dokunsan dağılacak yüzümün eğrileri...
Daralma
Sokaklar gökyüzü insin diyedir aşağı
Çocuklar oynasın diye
Sokaklar pencereler baksın diyedir birbirine
Dertleşsin diye...
Dutluk
Dutluğa doğru gel
Evlerin uzağına 
Sana susmayı öğreteceğim 
Dalların kaygısını da ...
Sanki Yokum
Beni böyle uzun sev
Gölü delirt
Tutuştur suyun kanını
Gitmeni yalanlayan kuşlar bul...
Yalnızlığı Denemek
Sonra yalnızlığı denemek oluyor herşey..
Üç beş sandalye yetiyor hüznü ağırlamaya..
Akşamları getirdiğim yorgunluk beni anlatmıyor..
Durmadan okşuyorum tüylerini gecenin.....