Ferîdûn-i Tevellelî

Kayık hafif bir kuğu gibi sakince
Sakince gidiyordu Karûn’un üzerinde
Güneş sahildeki hurmalığa doğru
Ufkun eteğinden çekiliyordu...

Rengi uçmuş ayın alacakaranlığı altında
Duman gibi üzücü ve gönül çalan bir ışıkta
Düşmüştü ve siyah saçları rüzgârın eline
Dalgalı ve gönlü aldatan...