Ahmet Mücahit Bülbül

Tuhaf bir mevsimi var yokluğunun,
Eksiliyor insan..
Eğilip topluyorum ardın sıra dökülen geceleri
Sarıp sarmalıyorum koynumda,...

Gökyüzündeki tüm mavileri toplayıp
basmadan yol-üstü papatyalarına
boynunu düşleyerek
ve düşmeden...