Bu şiire sığınıyorum
bana
verdiğin acıları
alıp gitsin diye
Tedirgin bekleyişler
ve yalnızlıkta haykıran sesler
sussun diye
çağırdım onu
En iyi o anlar beni
başımı yaslarım omuzuna
ve dizeler yaparız
fısıltılardan
Seni anlamaya çalıştık birlikte
sözcükler derinlere insin
çözsün diye düğümleri
geçtik en bilinmez denizleri
Bana hala seni sevdiğimi söyleyip durdu
ve hiçbir şarkı çağırmadı
yeni bir aşk için
Hiçbir avuntu yok artık
upuzun bir kumsalda
yapayalnız uyuyacağım
denizle konuşup sabaha kadar
Gün doğacak sonra
apaçık çipçirkin sırıtacak gerçek
Ve zaman
ıç çekerek sürüklenecek
Sevincim kırık bir sandalla
gidiyor uzaklara
Bir masal prensesi gibi yürüyüp aşka
bir dilenci olup çıktım dışarıya
Neşe Yaşın