Oruç Aruoba - yürüme: Kalabildiğimiz tek yer, ötekilerin bellekleridir

Şair: Oruç Aruoba

19 Kasım 2026

Öyle anlar olur ki, boşlukta hissederiz kendimizi
— oysa bir yanılgıdır bu: Çünkü, aslında, zaten,
sürekli boşluktayızdır da, ancak belirli anlarda
—arada bir— hissederiz bunu: olup-biten,
boşluğa 'düşmemiz' değil, boşluktalığımızı
duymamızdır; çünkü, duysak da duymasak da,
zaten, boşluktayızdır...

Boşluğa düşmeyiz, düşemeyiz hiç
— çünkü, boşluktayızdır zaten...
19 Ekim

Temelinden aykırı düştüğümüz bir çerçevedir,
içinde yaşadığımız — şu ya da bu 'bakımdan' değil:
tam da biz; tam da bu çerçeve: temelden aykırı
iki şey zaten...

Bizim, bu çerçeve içinde "yaşıyor olmamız bile
bir önyargıdır belki" bile denebilir belki
— önyargıda bulunmadan!
2 Kasım

Biz — nasıl da aldatırız kendimizi:
tam da bir 'biz' aldatmacasıyla — sanki,
bilinçliyiz, bilinçleniyormuşuz gibi;
'yüce' bir 'düşünsel derinlik' olarak anlaşılacak
— öyle anlaşılsın diye yazdığımız — çiziktirdiğimiz—
bir takım tümcelerle...

Biz —ve bilinç!: nerede!?—
25 Aralık

Hep daha fazlasını isteriz:
elimizdekinden daha fazlasını;
elde edebileceklerimizden daha fazlasını
—hep, daha, daha, daha da fazlasını: sonunda,
elimizde olanı da yitiririz
—elimizde olabilecek olanı da
elde edemez hale geliriz.
14 Eylül

Bir eksiklik, bir yapamamışlık yatar
biryerlerimizde —genellikle, en çok
önem verdiğimiz yerimizde—, ama,
çok önem vermeden yapabileceğimiz birşeyi alıp,
en çok önem verdiğimiz yerimize yerleştiriveririz.
18 Eylül

Ayaklarımız 'geri geri' bile gitmez
— hiç gitmez...
8 Kasım

Tartışırız: tartışma başlamadan önce,
tartışacağımız bellidir zaten — tartışılacak konu da
nasılsa bulunur : sonradan...
28 Ağustos

Hep gürültü ederiz
— sevindiğimizde de, üzüldüğümüzde de;
yüceldiğimizde de, alçaldığımızda da;
eğlenmek istediğimizde de, hüzünlendiğimizde de :
işte, hep, her susmamız gerektiğinde,
gürültü ederiz...
10 Ağustos

Açıkça bildiğimiz şeyleri kendimizden gizlemek için,
küçük, ayrıntılı bahaneler buluruz — bunu da,
açıkça biliriz...
8 Kasım

Her günümüz, bazı günlerimizin devamı,
bazı günlerimizin gelişmesi,
bazı günlerimizin duraksaması,
bazı günlerimizin de sonudur — oysa, her günümüz,
olanak (ve olasılık) olarak,
mutlak son günümüzdür zaten...

Günlerimiz, 'sayılı' bile değildir :
zaten sayılmış — ve bitmiştir.

Her günümüz
son günümüzdür.
25 Eylül

Yaşamın belirsizlikleri acı verir bize;
ama, bunları, yaşamın daha hâlâ belirlenebilecek
—hem de, bizim belirleyebileceğimiz— yanları
olarak görüp, bunlardan mutlu bile olabiliriz.
21 Ekim

Ne güzeldir etkilenmelerimiz
— ne acı, etkilenmelerimiz :
ne güzel, öyleyse, acılarımız...
4 Aralık

Dostluklarımız sürmez — sürdüremeyiz bir türlü
dostluklarımızı; en çok önem verdiğimiz yanlarımız
da olsalar.

Bir kopuş noktası gelir hep — bir nokta gelir,
bakarız, zaten değişmiş ilişki; öteki, ötekiler,
yabancıdan da beter olmuşlar bizim için...

Garip ya işte : bizim de, ötekilerin de,
ilişki nedenlerimiz öylece dururken; biz de,
ötekiler de, başka ilişkilere kapılıp gitmişizdir
— o şuna, bu ona kapılırken de,
belki kimse istenmeden, ve kimse bilmeden,
çözülüp gitmiştir ilişki...
26 Aralık

Neredeler ki şimdi, bizim için bir zamanlar
yaşamsal önemi olan o ötekiler — nerelere
gittiler, nerelerde kaldılar : biz, arıyor,
soruyor muyuz onları — neyiz ki biz zaten!? — —
Anılar, ve anılar, ve anılar, ve
unutmalar, ve unutulmuşluklar...
Anılarımızı da unuturuz biz zaten —
anımsamalarımız, zaten, unutulmuşluklarımızdır :

anımsadıklarımız, zaten, çoktan, unuttuklarımız...
Ancak unuttuklarımızı anımsarız biz zaten :
anılarımızı da, zaten, unuturuz;
çoktan, unutmuşuzdur.
9 Aralık

Unuttuklarımız : nereye giderler acaba,
nerededirler? — Öyle, unutulmuşlardır diye,
toptan, hepten, çekip gitmiş midirler?

Hayır, tabiî ki izleri bizdedir, kalır bizde;
kalırlar bizde, hiçbir yere gitmezler, gitmiş
değillerdir:-

Unuttuklarımız, unutulmazlar zaten...
11 Aralık

En sonda olacağımız da (belki) bir ötekinin
belleğinde kalmış, çok belli, ama o —öteki—
kişinin artık gözünün önüne bile getiremediği
bir belli-belirsiz devinim tarzıdır — belki, sadece
bir jest, bir el hareketi, bir adım atış biçimi,
bir baş eğiş, bir dudak kıvrımı...

Kalabildiğimiz tek yer,
ötekilerin bellekleridir —
belleklerde kalırız — ötekilerininkilerde...
30 Ağustos

Kişi dünyası — kişilerin dünyaları —bizim
dünyamız— üzerine kapsayıcı, (sanki) tüketici
birşeyler yazmağa kalkışınca anlarız, bu
dünyanın ne denli kapsanamaz, tüketilemez; bu
dünyaların ne denli sonsuz olduğunu...
8 Aralık

Yaşadıklarımızı hep bağlantılı yaşarız zaten —de,
bağlantıları hep yaşadıktan sonra kurarız — kurduktan
sonra da yaşamıyoruzdur onları artık...
13 Mayıs

Acaba öldü mü bütün bülbüller?
Öldü mü acaba bütün bülbüller?
Bütün bülbüller öldü mü acaba?
9 Nisan

Oruç Aruoba / yürüme

Kategori: Şiir Türk Şiiri