Gerçek kalan,
gerçekleşen satır: … senin
Paris’teki evin – ellerinin
sunağı olan evin.
Üç kez solunmuş,
üç kez parıltılara boğulmuş.
Dilsizleşiyor ortalık, sağırlaşıyor
gözlerin arkasında.
Zehrin çiçek açtığını görüyorum.
Her sözcükte ve her kalıpta.
Gel. Gidelim.
Aşk siliyor ismini: kendini
sana adıyor.
Paul Celan
