Yolcu

Ben ne hallerdeyim yine.
Düştüm zamanın yoluna.
İnsanlar gibi duygularımda
insafsızlık etmese bana.
Ve yinede güvenmek
kolay olsa bir yoldaşa.

Halbu ki Zehirli bu yürüyüş bendeki.
Az biraz güvensizlik.
Öfke dolu bir kederden gelme.
Dost gibi kapılar kapalı kaderimde.

Yardım edin yardım edin.
Koşamıyorum.
Ayaklarım ki yollarımı, düşlerimde
depremlerle sallıyor.
Hergün yıkılır benle birlikte
sayısız bildiğim kendime kaçışlar.
Ve ben hala oynarım zamanın zehiriyle.

Kabul edemiyorum, etmiyorum.Yürüyorum.
Durdurun ve sadece yardım edin
Kendimi, yolumu arıyorum.

Şafak Temiz

Bir yanıt yazın

E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır.