Tag: Şükrü Erbaş

Açıklama

Annemin sesi öksüz bir çocuğa benziyorduBabam ölmüştü. Çocuklarım     gözlerimin önünde bir uzaklıktı.Çoktan sönmüştü kalabalığın kandilleri.Günahlarımdan oluşan bir geceydi karım     günü bitiren ve başlatan.Göğsümdeki kederle yumuşatmaya çalışıyordum     ağzımdaki taşı.Akıl almaz bir hızla azalıyordu her şey.Ne şiir, ne kitaplar. Aptalca türkü söylüyordum.Sesinden başka suçum, yüzünden başka     iyiliğim kalmamıştı. Sana neden sığındığımı anlıyor musun?… …

Devamını oku

Halk Albümü: Ceyhun Atuf Kansu

Saatini güneşe, işe, çocuklara, ışığa kurmus, şiirimizin “sevgi öğretmeni”nden gecikmeli bir armağan… Halk Albümü: Ceyhun Atuf Kansu Şiirimizin ozan atası Ceyhun Atuf Kansu’nun yüreği 17 Mart 1978’de sustu ama, insanı, doğası ve tarihiyle Türkiye coğrafyasının yüreği bütün coşkusu, bütün hüznü ve iyimserliği ile şiirlerinde atmaya devam ediyor. C.A. Kansu’nun 1952’den 1978’e kadar çeşitli dergilerde yayınlanmış, …

Devamını oku

Gölgelik

Ağaçlar şarkısını döktü Boncuk HanımBahçelerin duası ölüm üzerine nicedirDeniz çekildi çekildi, buğday başağı bir çocukHarman yerlerinde köpüklenip duruyorOn parmağın gösterdiği güneşlerÇatılarda bir yoksulluk ürpertisiIslık çalan kirpiklerde yıldız tozlarıPuhu kuşlarından bir yatakta uzaklarYorgunlukla sürmelenmiş bir rüya şimdiBir kandil soluğu gökyüzünde rüzgâr. Önce Ömür diyorum, sonra HayalSonra sonsuz karlar içinde bir narBir adam her gün biraz daha …

Devamını oku

Bellek, Şiir, Fotoğraf

Bellek… İnsanın bilme, unutma ve anımsama yetisi. İnsanın, farkında olarak yaşama ayrıcalığı. Beş duyumuzla algıladığımız her şeyi kaydettiğimiz bir özel alan. Yaşadığımız her şeyi; zamanı, olayları, doğayı, toplumsal olguları, geçmişe ve geleceğe taşıdığımız, üç boyutlu hale getirdiğimiz, aralarında ilişkiler kurduğumuz, karşılaştırmalar ve değerlendirmeler yaptığımız, böylece kendimizi ve dünyayı anladığımız, çoğalttığımız bir bilgi ve bilinç hali… …

Devamını oku

Oğlumu Çok Özlüyorum

“Oğlumu -dedi-Gördüm geliyorum.”Oturdu derin bir nefes aldıSigarasından.“Oğlumu -dedi-Çok özlüyorum.” Acısı anlamsız bir ayıbınBaskı duvarlarınaSığacak gibi değildi.Eğildi uzun uzunEğildi gözlerime-Soğuk sularda susuzBir çift dudak gibi-Kirpikleri gözlerime değdi. “Oğlumu -dedi- görseydinSana çok benzerdi.”Oturduğu yeri incitmiş gibiDoğruldu usulcacık“Üç yıl oldu -dedi-Pencerenin önündeKitap mı okuyordu, türkü müYoksa bir kitabı türkü gibi mi…Camlarda canhıraş bir ölüm ıslığı…O kuğu boynundan kanlı …

Devamını oku

Sonsuzun Uçları

1.Neden kimse sana benzemiyor Hatice? 2.Gözyaşımın sahibiNe zaman alnımı camlara dayasamKanatlarını batıra batıraSana uçuyor bütün kuşlar. 3.Ölümü senden mi öğrenecektimSoluğu canımdan çekilen kadınım. 5.Çocuklar geldiler mi hiç? Geldiler Haticeİçimize baktık uzun uzunSana geldikTek tek odaları kokladılarBizimle ağladın sen deSonra yine ikimiz kaldık. 6.İster ölüm olsun ister ayrılıkİnsan unutur mu var olduğu bedeni.Dünya sözüm, can evimBir …

Devamını oku

Uğultu

Yıllarca yalnızlık şiirleri yazdım.Kalabalıklardan yapılmış bir cezaKalabalıklarda boğulmuş bir arzuTanrının sureti, ormanların uğultusuSeslerden soğuk bir sessizlikÇıngıraklı zamanlarBoyasız evler, çatısız duvarlarBir şey söylemeden gidenlerBir şey söyleyip de unutanlarSokak köpeklerinin ıslık çalan gecesiAğaçların sabah rüyası yollar boyuncaYoksulluğun çarşılarda döktüğü yaprakAyrılık dedim, kavuşma dedim“İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi” dedim. Şimdi içimde kirpiklerinin uğultusuAğız dil vermez bir dünya cezasıBaşkalarının kaderlerinden …

Devamını oku

Çırpınma

Sen evden çıktın ya, eşik önünden aktı, pencere ardından koştu. Kalabalık içinde yabancı kalma diye aynadaki gülüşün, kâküllerindeki rüya, sandıktaki kokun, üstüne gökyüzü oldu. O uzak, soğuk, kocaman şehir birden ev içine döndü. Ben titreyerek baktım ardından. Kötü bir yalnızlık seni incitmesin diye avuçlarındaki hayat çizgisinden sessizce öptüm. Hatırlar mısın, sokağın başında bir kadın, ölüme …

Devamını oku

Köylüleri Niçin Öldürmeliyiz?

Köylüleri niçin öldürmeliyiz? Çünkü onlar ağır kanlı adamlardırDeğişen bir dünyaya karşıKerpiç duvarlar gibi katıÇakır dikenleri gibi susuzKayıtsızca direnerek yaşarlar.Aptal, kaba ve kurnazdırlar.İnanarak ve kolayca yalan söylerler.Paraları olsa daYoksul görünmek gibi bir hünerleri vardır.Her şeyi hafife alır ve herkese söverler.Yağmuru, rüzgarı ve güneşiBir gün olsun ekinleri akıllarına gelmedenDüşünemezler…Ve birbirlerinin sınırlarını sürerekTopraklarını büyütmeye çalışırlar. Köylüleri niçin öldürmeliyiz? …

Devamını oku

Otların Uğultusu Altında

1.Hangi hayal hangi hatıranın yerini tutarBir gövdeden ötekine gölgelenen zamanlarEy çaresizlikten yapılmış yaşama bilgisiTaşların taşlarla konuştuğu bu yalnızlıktaİnsan üzüntüden başka nedir ki… 11.Hepimiz kendimizi gömdük geliyoruz. Yakamızda birer gözyaşı fotoğrafıAvuçlarımızda ölümden soğuk bir duaToprağın merhametine inanarak korkuylaBirbirimizin omuzları üstündenMezarlığın dışındaki hayata bakarakİçimizde dünyadan yapılmış bir kederBizi yaşamakla cezalandırmış bir tanrıGömdük kendimize geliyoruz. 23.Birinci konuşmacı, “şiir …

Devamını oku