Anneannem için “İki kızım var” dedi, “benim.Ve ben” dedi, “onları büyüttüm.Bundan ibarettir hayatım. Yaşam beni kızlarımla aramagirdiği ölçüde ilgilendirdi,tehdit ettiği ölçüde bizleri. Olan ve olabilecekher şeye karşı korudum onları.Acılardan uzak tutabilmek, hayal kırıklığından, kaygılardan,kırgınlıktan esirgemek istedim kızlarımı.Sormadan cevaplamak istedim sorularını. Nasıl zorlandım ama, bilseniz!Harbiye, Arif Paşa Han:Kocam askere alınabilir her an, ülke garip, dönem garipti,6-7 …
Tag: Roni Margulies
Şub 23
Poliglot
- By Şiir Antolojim in Şiir, Türk Şiiri
Kuşkum yok, yalnız öleceğimDaha şimdiden hızla,dedem, babam, Elsa,azalıyor sevdiklerim. Ölümün kendisi korkutmuyor beni– korkunç olan başkalarının ölümü –fakat bir başıma ölmek, nedense,kanımı donduruyor düşündüğümde.Anlamsız bir çaba ama, iki dilde yazıyorve üç dilde konuşuyorum insanlarla.Ve olmasa da yanımda duyacak kimse,üç dilde sayıklayacağını ölüm döşeğimde. Roni Margulies
Şub 23
Metrodan Çıktığım An
- By Şiir Antolojim in Şiir, Türk Şiiri
İlk geldiğim gün on yedi yaşımda İngiltere’yeVictoria metrosundan çıktığımda günışığına,Batılı bir seyyahın onaltıncı yüzyıldaününü duyduğu İstanbul’u ilk görmesi gibigörsel ve hissi bir karmaşanın ortasındabulduğumu anımsar gibiyim kendimi. Ne cesareti vardı bende o seyyahın oysa(uçağa atlayıp dönmek istemiştim o anda),ne de ne denli küçük, ne denli bir örnekolduğunu biliyordum henüz dünyanın(o gün şaştıklarını ilgimi bile çekmiyor …
Şub 23
Yaprak
- By Şiir Antolojim in Şiir, Türk Şiiri
Üç gündür okuduğu romanınson sayfasını özellikle yavaş okudu,gülümseyerek bitirdi. Yerinden kalktı,kitabı özenle raftaki yerine koydu. Oturdu, ağır ağır bir sigara yaktı– çoktandır .azaltmaya çalışıyordu –içkisinden bir yudum aldı, gerindi,esnedi, adamakıllı yorgundu. Okuduğu romanı düşündü biraz.Yeni biten onyılı gözden geçirdi,doksanlı yıllarda neler yapabileceğini,artık neler için çok geç olduğunu tarttı. “Her şeyi yapabilirim, tüm kapılar açık hala.Fakat …
Şub 23
Deyrulzafaran Manastırı’nda
- By Şiir Antolojim in Şiir, Şiirdir Baba, Türk Şiiri
Sekiz yaşındayken getirip manastırapapazlara teslim etmiş babası onu.Şam’a gidip geleceğini söylemiş.Hatırlayan kalmamış artık nedenini,ne zaman olduğunu. Tek bildikleri,savaş yıllarıymış, zorlu yıllarmış,kol geziyormuş ölüm buralarda. “Sen biraz dur,” demiş babası ona,“bir yere gitme, bekle beni, geleceğim.Bu sakallı iyi amcalar bakacak sana.”Sessiz sakin bir çocukmuş, usluymuş,“Tamam,” demiş, “gitmem, beklerim.” Ve beklemiş.Aylar ve yıllar ve onyıllar boyuncahiç kuşku …
- 1
- 2