Yapraklar düşmede bilinmez nerden,Gökkubbede uzak bahçeler bozulmuş sanki Yapraklar düşmede gönülsüz Ve geceler ağır dünyamız kopmuş gibi yıldızlardan Kaymada yalnızlığa Hepimiz düşmedeyiz, şu gördüğün el düşüyor Nereye baksan hep o düşüş Ama biri var ki bu düşenleri tutuyor yumuşak ve sonsuz. Rainer Maria Rilke
Tag: Rainer Maria Rilke
Şub 23
Bir Tek Sensin Sen
geceleri ağlayarakyattığımı söyleyemediğim sen,özü beni bir beşik kadar yoran.benim yüzümden uyumadığınıbana söylemeyen sen:bu hasreti gidermezseknice olur halimiz? sevenlere bir baksana,itiraf etmeye başlar başlamaznasıl da yalan söylerler. sensin yalnızlığımın tek sebebi. tek seni karıştırabilirim.bir süre sensin o, sonra yine uğultuya da iz bırakmayan bir koku.ah, kaybettim hepsini kollarımda,bir tek sensin, sen, tekrar tekrar doğan:sana hiç bir …
Şub 23
Çünkü Zordur Sevgi Özdeyişler, Düşünceler, Gözlemler
ERKEK VE KADIN, SEVGİ VE EVLİLİK ÜSTÜNESevmek iyidir, çünkü zordur sevgi. İnsan olarak bir başkasını sevmemiz, belki de yükümlü kılındığımız en çetin, en ağır bir görev, en büyük sınanma ve sınav, bütün ötekilerin yalnızca hazırlık oluşturduğu bir çalışmadır. Bunun içindir ki gençler, her bakımdan bu toy kişiler sevginin altından kalkacak durumda değildir, henüz öğrenmeleri gerekir …
Şub 23
Genç Bir Şaire Mektuplar
Benden bir şey daha söylememi isterseniz, şunu derim size: Sizi avutmaya kalkacak kişinin kendisi, sizin bazen hoşunuza giden yalın ve sessiz sözcükler arasında zahmetsiz yaşayıp gidiyor. Yaşamı çileler ve hüzünlerle dolu ve çok daha kötü, sizinkinden. Gelgelelim, bir başka türlü yaşasaydı, sizin için o avutucu sözcükleri de bulamazdı. Rainer Maria RilkeGenç Bir Şaire Mektuplar
Şub 23
Biz yalnızız, korku yalnızıyız, bir başkasındadır tek dayanağımız,
Biz yalnızız, korku yalnızıyız,bir başkasındadır tek dayanağımız,her söz bir orman gibi olacakbizim bu yolumuzda.İstem, sadece rüzgârdırbizi iten, döndüren ve kovalayan,biz kendimizfilizlenen özlemin kendisiyiz. Rainer Maria Rilke
Şub 23
Aşkın Başlangıcı
Ey gülümseyiş, ilk gülümseyiş, bizim gülümseyişimiz,İnsan nasıl da o: ıhlamurların kokusunu soluyuş,park sessizliğini dinleyiş, birden, birbirimizdeyken,yukarlara bakış ve şaşkınlık, gülümseyinceye dek biz. O gülümseyişte anımsanması vardıbir tavşanın, karşıki çimendeoynayan. O gülümseyişin çocukluğuböyleydi. Daha ağırbaşlı bir etki bıraktı ondasonradan gördüğümüz kuğunun devinmesi:durgun havuzu bölüyordu kuğu, sessiz akşamıikiye bölercesine. Ve saf, açık göğe çizilmiş,gelecek gecelerle kaynaşan ağaçların …
Şub 23
Duino Ağıtları – Rainer Maria Rilke
1. AĞIT Tuhaf şey elbette, artık şu yeryüzünde oturmamak,Unutmak bundan böyle daha yeni edinilmiş alışkıları,İnsanca geleceğin anlamını verememekGüllere, vaatlerle dolu öbür şeylere;O sonsuz korkulu ellerde ne idiysekOnu artık olmamak ve öz adını bileKoyup gitmek bir kırılmış oyuncak gibi.Ne tuhaf, dilekleri dileyememek daha,Bütün olan her ne varsa darmadağın uçuşurGörmek uzayda. Zahmetli şey ölü olmak,Yeni baştan, ağır …
Şub 23
N’apacaksın Tanrı?
N’apacaksın Tanrı, öldüğüm zaman?Ben ki testinim senin, ya kırılırsam?İçkinim, kaçarsa tadım, ya bozulursam?Dokusu kumaşının, giysinim seninKalmaz bir anlamı gidecek olsam. Evsiz barksız demeksin yokluğumda senYoksun kalacaksın içli ve sıcak selamlardanDüşecek yorgun ayağındanKadife terliklerin, ki onlar Ben’imAban da sırtından yitip gidecek. Bakışın ki, dinlenir yanaklarımdaSımsıcak pamuksu yastığındaGelecek ve beni aranacak boşunaVe çaresiz uzanacak günbatımındaYabancı taşların yatağınaN’apacaksın, …
Şub 23
Orpheus’a Soneler XX
Yıldızların arası, ne kadar uzak; ama ondan çok daha uzak,bu dünyadaki öğrenme süreci.Biri, mesela, bir çocuk … bir sonraki, bir ikincisi -,Ne denli düşünülemez uzaklıkta birbirinden. Kader, o ölçer bizi belki de varoluşun mesafesiyle,bize yabancı görünse de;düşüne ne çok mesafe var yalnızca genç kızla erkeğin arasındao ondan kaçar ya da öyleymiş gibi yaparsa.. Herşey uzak …
Şub 23
Orpheus’a Soneler XI
BAK gökyüzüne. Hiçbir takımyıldızı var mı adı “süvari” olan?Çünkü bu tuhaf bir biçimde mal olmuş bizebu gurur dünyadaki. Ve bir ikinci kişionu yürüten ve tutan ve onu taşıyan. Değil mi öyle, ele geçirilmiş ve ehlileştirimiş,varlığın bu güçlü doğa parçası?Yola çıkış ve dönüş. Yine de anlatır bir dokunuş.Yeni uzakları. Ve bir oluverir her ikisi. Ama gerçekten …