Philip Larkin

Hüzünlüdür baba evi. Kalır bırakıldığı gibi
Kendini son terk edenin zevkine uygun,
Yeniden kazanmaz istercesine o gideni.
Oysa, sevindirecek kimsesi yokken, solgun,...

sıçarlar insanın ağzına anasıyla babası
belki istemeden; ama sıçarlar yine de
aktarırlar ona tüm kusurlarını
ve salt onun için eklerler bir iki tane de...

Artık ayrılmak gerek, sevdiğim; ne yıkıcı,
Ne de acı gelsin bu bize. Eskiden
Pek çok ay ışığı vardı, pek çok kendimize acıma;
Bitirelim bunu burda; çünkü gün...

Orda yaklaşmakta bir akşam
Kırların üstünde, kimsenin daha önce görmediği,
Hiçbir lambada ışık yok.
Uzaktan ipekten gibi görünür, ancak...