Tag: Pablo Neruda

Ve Ne Kadar

İnsan ne kadar yaşar sonunda? Bin gün mü, yoksa bir gün mü? Bir hafta, yüzyıllarca? Ne kadar sürer insanın ölümü? Ne demek “Sonsuza dek”? Kafam bunlarla dolu,işin aslını öğrenmeye koyuldum. Bilgili rahipleri aradım,ayin sonlarında bekledim onları,Tanrıyı ve Şeytanıziyaret ederlerken gözledim. Bezdiler sorularımdan.Fazla bilgileri yoktu,yöneticiydiler sadece. Doktorlar kabul etti beni,konsültasyonlar arasında,ellerinde birer neşter,batmışlar aureomycin’e,her gün biraz …

Devamını oku

Kadın Bedeni

Kadın bedeni, ak tepeler, ak baldırlar,bir dünyadır açık kasığın senin.Benim hoyrat çiftçi bedenim kazar senive fırlatır oğulunu toprağın derininden. Bir tünel gibi yalnızdım. Kaçardı kuşlar benden,ve gece alırdı kudretli kucağına beni.Yaşayabilmek için silâh gibi biçimledim seni,yayımdaki ok gibi, bir taş gibi sapanımdaki. Ne ki sonu vardır öç saatinin, ve severim seni.Tenden ve yosundan senin bedenin, …

Devamını oku

Gülüşün

İstersen yoksun bırak beni ekmekten,yoksun bırak beni havadan, amayoksun bırakma beni gülüşünden. Yoksun bırakma beni gülden,kopardığın süsenden,sevincinde ansızınçağıldayan sudan,seni apansız doğurangümüş dalgadan. Savaşımım amansız, ve dönüyorumyorgun gözlerleara sıra değişmeyengörünüşüne toprağın,fakat gülüşün vardığında,yükseliyor göğe ve arıyor beni,ve açıyor benim içinbütün kapılarını hayatın. Sevgilim, bu en karanlık zamandayayılıyor gülüşün,ve birden görüyorsunkanımın püskürdüğünücaddedeki taşlara,gül, çünküellerim için gülüşünserin bir …

Devamını oku

Ayakların

Yüzüne bakamadığım anlarda bakarım ayaklarına Ayakların yay kemikli küçük, pek.  Bilirim ki taşırlar seni, ve tatlı ağırlığın yükselir üzerlerinde Belin ve göğüslerin çifte ergunavisi memelerinin yuvaları gözlerinin demin uçuşup giden geniş ağzın, meyveden, kızıl saç örgülerin, küçücük burnum benim Ama ayaklarını severim ben yalnızca çünkü onlar yürüdü üzerinde toprağın ve üzerinde rüzgarın ve üzerinde suların, …

Devamını oku

Bu gece en hüzünlü dizeleri yazabilirim

xx. Bu gece en hüzünlü dizeleri yazabilirim Şöyle diyebilirim: ”Yıldızlı bir alemdir gece,Ve o mavi kümeler titreşir uzaklarda.” Bir şarkı tutturmuş dolanır gökte gece rüzgarı. Bu gece en hüzünlü dizeleri yazabilirim.Sevdim onu ben, severmiş o da beni meğer. Böyle gecelerdeydi, sardım onu kollarımın arasında.Öptüm, kim bilir kaç kere, altında sonsuz göğün. Sevdi beni o, meğer …

Devamını oku

Maruri Sokağındaki Pansiyon

Karşı karşıya değildi evler, sevmezlerdi birbirlerini,yine de yan yanaydılar.duvar duvara, fakatpencereleribakmazdı sokağa, konuşmazdı,öyle sessizdiler. Bir kâğıt uçuruyor havalanır gibi ağaçtankışın kirli bir yaprak. Akşam ortalığı tutuşturuyor, kaygı içindeyok oluveren bir ateş boşaltıyor gök. Kara sis balkonları örtüyor. Açıyorum kitabımı. Yazıyorumbir maden ocağınınçukurunda sanıp kendimi,bir ıslak,bırakılmış dehlizde.Biliyorum kimse yok şimdievde, sokakta, acı kentte.Bir mahkûmum açık kapısının …

Devamını oku

Evrenin Işığıyla Oynuyorsun

Evrenin ışığıyla oynuyorsun her gün.Sen, çiçeğe ve suya gelen minicik konuk.Her gün bir salkım gibi ellerim arasındaezdiğim o beyaz küçük baştan daha fazlasın sen. Benzemezsin kimseye verdim vereli sana gönlümü.Bırak yatırayım seni sarı soluk çelenklerin arasına.Güneyin yıldızları arasında kim yazıyor adını dumandan harflerle?Ah, bırak anımsayayım seni, olduğun gibi, daha oluşmadan önce sen! Birden uğulduyor rüzgâr …

Devamını oku

Düğün Deyişi

Adaya geldiğimizkış gününüanımsıyor musun?Bize doğru kaldırıyordusoğuk kadehini deniz.Usul sesler çıkarıyorduduvarların üzerinde sarmaşıkkaranlık yapraklarınıadımlarımıza dökerek.Sen de küçük bir yapraktınyüreğimin üstünde titreyen.Yaşamın rüzgârı önüne katıpgetirmiş koymuştu seni yüreğime.Başlangıçta görmedim seni:bilemedim eşlik ettiğini bana,vakti saati gelinceoydu göğsümü köklerin,birleştiler kanımın ağında,benim ağzımla konuştular,benimle çiçeklendiler.Kuşku götürmez varlığıngörülmez yaprak oldu ya da dalve yüreğim anidenmeyvelerle,seslerle doldu.Evime yerleştin, karanlıktıama seni bekliyordu evim,geldin …

Devamını oku

Şiir

Anımsarım seni ben geçen güzkü halinleBaşında gri beren ve o sakin yüreğinGünbatımı ateşi oynaşır gözlerindeYapraklar dökülürdü nehrine benliğinin Bir asma dalı gibi dolanırdın kolumaTatlı, sakin sesinden yaprakların soluğuBeni sımsıkı saran mavi sümbülümsün senBaş döndüren ey ocak, içimin tutuştuğu Güz kadar uzaklara dalarken bakışlarınGri beren, kuş sesi, avcı kadın yüreğiUzaklar: acıların göçüp gittiği yerlerMutlu öpüşlerimin kızıl …

Devamını oku