Tag: Neyzen Tevfik

Anladın mı?

Hicran destanını kendinden oku,Mecnun’dan duyup da rivayet etme.Aşkın Leyla’sını gördünse söyle.Söz temsili bulup hikayet etme. Yüz bin Leyla doğar alemde her gün,Senin aradığın zevk, sefa düğün.Tutacağın işi önceden düşün;Daha ilk adımda nedamet etme. Sevdanın oduna pek güvenilmez,Tutuşurşan eğer kolay sönülmez.Bu yolun hükmüdür geri dönülmez,Canına kıymazsan seyahat etme. İyi bak kabına, olmasın delik,Boşuna taşırsın, gider gündelik.Anında …

Devamını oku

Olur ya!

Yatıp daldıktan sonra uyku içindeki sayıklama ki yazmadan hatırımda kalan parçaları: Neyzen Tevfik, ne halt ettin yine sen?İşin gücün hokkabazlıkla düzen.Seni sevenlere çok selam bizden,Başucunda duran ben Kur’an idim! Bana yapış, oku kalb-i selimi,İbadettir, zikret Rabb-ı Kerim’i.Ey Azâb-ı Mukaddes’in nedimi,Elindeki kalemde pinhan idim! İlmi, fenni, mantığı, felsefesiBuralarda yoktur ki çıksın sesi!Sırtlarında birer tavuk kafesiGezdirirken ben …

Devamını oku

Geçerim

Geçen gençlik günlerine yanmıyanYok gibidir, bense bakar geçerim.Yoku vara, varı hiçe gömerekHer solukta bir gam yakar geçerim. Durulmadı gitti belirsiz başım,Kardaşımdan başka herkes kardaşım.Kader, zaman, kader, hicrân yoldaşım,Dertli ırmak oldum, akar geçerim. Devrin siyâseti pek saçma sapan,Pişirdiği pazarlıklar çok yavan,Matbu’atın ocağında kaynayanKazanlara bir kulp takar geçerim. Araştırdım hakiykat notlarında,Yok bir ma’na dehrin vur tutlarında,Şi’rimdeki duygu …

Devamını oku

Çok Şükür

Deli gönül, neyi özler durursun ?Acınacak dostun, cânanın mı var ?Dünya yansa yorganım yok içinde,Harap olmuş evin, dükkânın mı var ? Hatır, gönül bulamazsın birinde.Dama dedi dişisinde erinde,Vatan dedikleri yangın yerinde,İnsanlığa hâlâ imânın mı var ? Nene yetmez senin şu kuru kavalPîr aşkına sıkıldıkça durma, çal.Maltadaki kurnazlardan ibret al,Paran mı var, bağın, bostanın mı var …

Devamını oku

Kıtalar

Şu otuz yıllık ömür terceme-i halimdir,Şimdi kırkındayım, on yıl arada kaldı nihan.Ahiretten dönüşümde o ölen Neyzen içinKarşıma çıktı şu suret ile Eşkâl-i zaman 1335 Câh ü mevki, karı çok oldu gözümden düşeli,Bunların hiçliğini ben bilerek öğrendim.Şimdi de kalmadı nakdin nazarımda kadri,Kirli ellerde görünce paradan iğrendim! Ayasofya, 1912 Sarıma ciddiyet ile sarf ederim sanatımı,Ney elimde suyu …

Devamını oku

Neyzen Tevfik’in Şiirinde Mısır Günleri

51Bazı davetlere, eğlentiye icab-ı zamanGidilir de buluşurduk bütün ihvan, yaran.Gitgide söndü bu, tazyik-ı hükümet şiddetGösterip kalmadı bir yerde muhabbet sohbet.Başlamışlardı fakirin izini takibe,Bu ilerlerse eğer kaynarız elbette dibeDüştü efkârıma endişe-i habs ü menfa,Az zaman sonra zuhur eyledi, çok sürmedi ya!Bab-ı Zabtiyye’de bir haylice müddet yattım,Lûtf-ı Yezdan’la başımdan bunu da atlattım.Çıktım amma tanıdıklar bana vermezdi selam,Nerde …

Devamını oku

NEYZEN TEVFİK (YAŞAMI, KİŞİLİĞİ VE ESERLERİ)

Neyzen Tevfik, 14 Haziran 1879’da Bodrum’da doğmuştur. Doğum tarihi pek çok kaynakta 24 Mart 1879 olarak verilmişse de yaşadığı dönemde yayınlanan bir kaynağa göre bu tarih 13 Haziran 1879’dur. Alpay Kabacalı bu tarihin yanlış hesaplandığını, doğrusunun 14 Haziran olduğunu belirtmektedir. Neyzen Tevfik’in babası Bafralı Hafız Hasan Fehmi Bey, annesi Emine Hanım’dır. Neyzen Tevfik, 7 yaşlarındayken …

Devamını oku

Koşma

Hicran kucağında tuttuğun sırdaş,Çağlamış, bulanmış, durulmuş olsun,Sözüne sazına güven de yanaş,Kulağı ezelden burulmuş olsun. Boş kafa gezdiren seyyahlar gibiKeşkülünün delik çıkması dibi,Ariften anlasın seçsin garibi,Hakikat yolunda yorulmuş olsun. Taban tepmiş olan gam kervanında,Dostunu konuklar tatlı canında,Koçlar gibi duran pîr meydanında,Aslanlar yurdunda kurulmuş olsun. Gel dese de bakma nâkes aşına,Bir fırsat arar da kakar başına,Dostun namert …

Devamını oku