Tag: Nazir Akalın

Limon Çiçeği

Melankolik bir kıyımdamil çektiler kalbimeaşkımsenin gölgendehaintefeci diyegönlümü karış karış parselleyen cinnetlergecemi sular gibi sular gibi içtilerşehri kaplayan gölgemikaranlıklara gömüpgüneşikadere kefen diyeboydan boya biçtiler veah limon çiçeğimeçhul bir kapı aralığındannazir akalın diyehüzne künye biçtiler işte o gün bu gündürgözlerimde çıldıranbu yorgun isyankiliseye havraya camiye gitmezsessiz iç geçirişlerlekıyısında bir nehrincuma cumartesi pazarüç kez intihar ah limon çiçeğiyalvar …

Devamını oku

Tül-Hayâl

İçli bir şarkıya dönüşür zaman;Hüzünlü nağmeden vazgeçemezsin.Göğsündeki yara dağlandığı an,Âh etmek istersin, inleyemezsin! Yıldızlar dökülür ak saçlarına,Mehtaplar imrenir gözuçlarına,Başını alır da avuçlarına,Ağlamak istersin, sabredemezsin! Kulağında çalar eski şarkılar,Devirler değişir, hikâye başlar,Tül-hayâl içinde zaman yavaşlar,Kalbindeki sırrı gizleyemezsin! Kadehlerle içsen tek uzvun sızmaz,O mahşer gecene düşlerin sığmaz,Kulağına gelen kadim incesaz,Seni sende çözer, hissedemezsin! Gözünden süzülür en kanlı …

Devamını oku

Yakışıklı Ütopya

Uyuştu baştanbaşa dokunduğun eşyalarKalbimi gözlerinde cehenneme uzattımYerlerini şaşırdı gökyüzünde bulutlarVe bir tufan içinde son uykuya uyandım Bahçem tarumar oldu ıslandı zambaklarımBir serabın ucundan tuttu diye aşklarımYaşlı gözlerle aktım içimdeki kahıraGüneşi öpmeliydim kararmadan ufuklar Yakışıklı bir tabut kesti yollarımıSardık içine koydum yirmi beşlik yaşımıNe yapsam sana doğru koşan ayaklarımı,Artık yakalayamam bak koynumda kement var Nazir Akalın

Gözlerime Yağmur Yağıyor Anne

insanlar zamanı boğuyorlarkelimeler tükendiğindeşehirleri rehin alıyor göklergözlerim öksüzleşiyor anne sahipsizliği dolanıyor dilimeo eski çıkmaz sokakların/kapı önlerindesevince doyamayanların korkunç bir ihanete uğruyor evlerbir körelme giriyorbeynimin en izbe yerlerinegözlerim hüzne kesiyor anne bir yüzü valeye yorumlananbir yüzüne yürekkızı konulanbir madalyon adınagözlerin yağmalanıyor anne bir ulusal savaşta döktüğüm kanen son tükenişime rölansinsanlar süreğenliğimi yerle bil ettilergözlerime yağmur yağıyor …

Devamını oku

Şairin Ölümü

Hüzün içinde yürüyen dört insan omzununAnlamaz birçokları sonsuz güzelliğindenSözcükler çıkagelir umulmadık bir vecdleDönülmez serüvenlerin gülünden dikeninden Yüzü  kanlı kız çocuklarının  göz uçlarındanSıyrılır da anlamı dört insan omzununDönülmez serüvenlerin sevincinden hüznündenBeslenir alevleri bu delişmen uykunun. Nazir Akalın

Nazir Akalın Diye Hüzne Künye Düştüler

Çekilmez adamdı Nazir. Zehirli bir dille konuşurdu insanla ve eşyayla. Beni, ısrarla kendisinden soğutmaya, uzaklaştırmaya çalıştı, kendi yalnızlığına daha erken gömülmek için belki de. Ben de uzaklaştırdım mı kendimden diye kuşkulandım şimdi. 2002’ydi galiba, bir anda doğal halimle, “Hiçbir dizen çarpmadı beni, beni titretecek bir şiirin olmadı gitti,” dedim. Yürüyordu, durdu. Bir acı dalgası geçti …

Devamını oku