Tag: Murathan Mungan

Aynı Lambalar

Kibritle oynarken yangın çıkaran sarsak yıllarBir daha hiç geçit vermeyen veda sözleriYılların sıradağlarında uzaklaştı bizdenYüreğimizden kopup giden ayrılık trenleriBiliyorum aynı lambaların aydınlattığı yalnızlıkta geçtiAldatılmış duygulardan ayrı ayrı geçerek vardığımız korunaklı siperlerSenin içini ürperten geceleri ben duymadım mı içimde?Hayat herşeyi alır sanırkenOyunlarımızı ıslatan yağmurlarda kaldıBir bizim icat ettiğimiz saatlerİlk öğrenilen yalnızlık aslında geç keşfedilirDalgın resimlerin derinleştirdiği …

Devamını oku

Yalnız Bir Opera

Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızdaYorgun, kirli ve umutsuz geçmişim Oysa bilmediğin birşey vardı sevgilim Ben sende bütün aşklarımı temize çektim İmrendiğin, öfkelendiğin Kızdığın, ya da kıskandığın diyelim Yani yaşamışlık sandığın Geçmişim Dile dökülmeyenin tenhalığında Kaçırılan bakışlarda Gündeliğin başıboş ayrıntılarında Zaman zaman geri tepip duruyordu. Ve elbet üzerinde durulmuyordu. Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri …

Devamını oku

Çıplak

iki çıplak yaraiki çıplak düşmanşimdi karşı karşıyaartık herşey olabilirartık bütün dünya karanlık imkangeç geçebilirsen ruhumbir daha buralardan aşktaki düşmanlık değildüşmanlıktaki aşkonları şimdi birbirinden ayıranruh ölür, beden unuturav kurtulur kendine kurduğumazinin tuzağından kendinin sonuna geldi miyeniden görür insançıplak hüküm, acı özgürlük!kana karışan aşk zamana intikamla sızarbilirim, çok geçtim buralardanbenim zaferim ayrıldıktan sonra başlar aşkta zafer olmadığını …

Devamını oku

Bazı anlarda yüzün aldığı bir ifade

Bazı anlarda yüzün aldığı bir ifade, sevenin belleğinde sonsuzlaşır, insan o ifadeyi herşeyden çok daha fazla özler. O yüzün sahibiyle günün birinde darıldıktan, ayrıldıktan, hatta ondan nefret ettikten sonra bile, o ifadeyi özler. Bir andır o; ama bütün zamanlara siner. Murathan Mungan

Bir Yılın Son Günleri

Bir yıl daha bitiyorİşte bu kadar duru,bu kadar yalınBu kadar el değmemişSıradan bir gerçeği dahakolları bağlı hayatımızınBu şiire nasıl dahil edilebilir bir yılın son günleriHer sonda,her başlangıçta ve her defasındaAlır gibi başkasını karşımızaPerdeler çekip,ışıklar söndürüpoturup yatağın içinde bir başımızaSorgulamak kendimiziÖğrenmek ikimizin anadilini,ikinci belleğimiziÖğrenmek kendimizle hesaplaşmanın buzul ilişkileriniBu aynanın dehlizlerinde gezinirken görürüzKaranlık günlerimizin kenar süsleriniBiterken yılın …

Devamını oku

Kumsalda İki Çocuk

Bize gönderdiğin o yeni yıl kartı“İki çocuk, kumsalda…” diye başlanabilirdi elbet!İkinizin de gözlerinizden, yanaklarınızdan öpüp, kaçırılmış görüşme fırsatlarının hesabını şimdilik bir kenara bırakıpsağlıklı, mutlu, başarılı bir yıldiye başlıyordu. Yumuşak renklerle silinmiş, boşaltılmış bir dünyada; neredeysetozanlarına karışmış bir kumsalda oynayan iki çocuk çizilmişti ön yüzüne. Çocuklar çok belirgin, sanki onları birbirlerine gösterdikleri dikkat belirginleştirmiş – bu …

Devamını oku

Dizeye Düşen

Kovulmuşken hayatın bir yerinden Yalnızken, umarsızken Öfkeni dillendirecek bir eylem ararken kendine Diyelim gecelerin o tekin olmayan serüveninde Paranoya kıvamında ilişkiler yaşarken İmtiyazsız karanlıkların suçlu zevklerine Yasağın büyüsüne, hayatın ve gündüzün Öte – yüzüne sığınırken Ve intihar manifestosu gibiyken bütün duyarlıkların Ansızın bir dize gelip takılır diline Bir can simidi gibi en kurtarıcı keyfiyle Bir …

Devamını oku

Herkes ve Birkaç Kişi

yağmur herkese yağar güneş ısıtır herkesi mevsimler herkes içindir yalnız çığ altında kalan sele kapılan her zaman birkaç kişi herkes içindir aşk da ayrılık da yalnızca birkaç kişi ölür acıdan eskiden ölümle tartılırdı ayrılık kiminin hayatı yalnızca unutkanlıktan her şey, herkes için değildir oysa kimi hiçbirşey ögrenmez karanlıktan yalnızlığı kullanmayı bilmez kimi kimi ayrılamaz karanlıktan …

Devamını oku

Bende Kalanlar

Hep öyledir.Sende kalandır aşk.Gerisi hafızanın seçtikleri, reddettikleri. Aşk izi yazı.Yazdığın aşk izi. Murathan Mungan

Ayrılıkta hastalık gibi yaşanır.

Ayrılıkta hastalık gibi yaşanır. Hani kimi ateşli hastalıklar vardır; sabahları daha iyi kalkar, gündüzleri iyileştiğini sanırsın, hallettiğini. Akşam indiğinde yeniden ateşin yükselir, gözlerin kararır, özlersin, çok özlersin; sandığın kadar halledememiş olduğunu anlarsın, ateşin sürüyorsa hiç halledemediğini düşünmeye başlarsın. Sonra ertesi gün gene aynı şey olur, sabah bir armağan gibi hafif gelir, sonra yine akşam iner. …

Devamını oku