Fernando Pessoa

Şair

17 Şiir Yayınlandı
Biyografi / Hayatı
HAYATI VE BİYOGRAFİSİ --------------------- Lizbon'da doğdu. Beş yaşındayken, müzik eleştirmeni olan babasını kaybetti. Annesi, Portekiz'in Durban konsolosuyla yeniden evlenince yerleştikleri Güney Afrika'da (1896) tam bir İngiliz eğitimi gördü. 1905'te geri döndüğü Lizbon'da yaşamının sonuna kadar kaldı. Geçimini, İngilizce ve Fransızca iş mektupları yazarak kazandı ve yalnız yaşadı. Portekiz modernizminin öncülerinden olan Pessoa, Milton, Shelley, Keats, Poe, Byron, Whitman, Shakespeare, Baudelaire'den etkilenmiş ve ilk şiirlerini, İngilizce olarak, 1905-1908 yılları arasında yazmıştır. 1912'de, ilk şiirlerini "Portekiz 'Rönesans' " hareketinin yayın organı A Aguia dergisinde yayımladığında, simgeci şiirin ve "saudosismo"nun (geçmişe özlem) etkisi altındaydı. Aynı yıllarda, düzyazı metinler (Fausto, Epithalamium, O Marinheiro, Na Floresta do Alheamento, vd.) , eleştiri ve denemeler yazdı. 1913'te, fütürist harekette yer aldı ve Sá-Carneiro ile birlikte Portekiz öncü edebiyatını başlatarak, "paulismo" akımını yarattı. 1914 yılında, her şeyi, olabilecek bütün tarzlarda hissetmek için, kendi içinde gücül olarak bulunan farklı yazar kimliklerini aralarında diyaloğa sokarak, onlara yazı aracılığıyla kurmaca bir gerçeklik kazandırdı. Pessoa'nın farklı yazar kimliklerinin yansıması olan bu kökteş şair ve yazarlar Alberto Caeiro, Alvaro de Campos, Ricardo Reis, Bernardo Soares ve Fernando Pessoa'nın kendisidir. Pessoa'nın kendi şiirleri ve kökteş şairleri aracılığıyla yarattığı şiirler Orpheu, Portugal Futurista, Contemporanea, Atena gibi ancak birkaç sayı çıkan dergilerde yayımlandı. "Vatanım Portekiz dilidir" diyen Pessoa ölümünden bir yıl önce, Portekiz tarihinin okültist ve simgeci bir yorumu olan "Mensagem" adlı şiiri yazdı ve Ulusal Propaganda Sekreterliği'nin açtığı yarışmada ödül aldı. Fernando Pessoa 30 Kasım 1935'te, 47 yaşında, Lizbon'da karaciğer hastalığından öldüğünde pek az tanınıyordu. Sağlığında yayımlanan dört kitabından üçü İngilizce'dir: 35 Sonnets (1918) , English Poems I-II ve English Poems III (1921) . Portekizce kitap olarak yayımlanan tek eseri Mensagem'dir (1934) . Dergilerde kalmış birçok şiir, deneme vb. yazıları vardır. Ardında bıraktığı elyazması fragman sayısı 25-27 bin arasındadır. Bütün eserleri 1942'de yayımlanmaya başlanmış ve 26 cilde ulaşmıştır. BAŞLICA ESERLERİ ----------------- Poesías de Fernando Pessoa (1942, Fernando Pessoa'nın Şiirleri) - Poesías de Alvaro Campos (1944, Alvaro Campos'un Şiirleri) Poemas de Alberto Caeiro (1946, Alberto Caeiro'nun Şiirleri) - Odas de Ricardo Reis (1946, Ricardo Reis'in Odları) Páginas de estética y de teoría y crítica literarias (1967 - Estetik ve Edebiyat Kuramı ve Eleştirisi Hakkında Yazılar) Páginas íntimas de autointerpretación (1966, Kişinin Kendi Eserini Yorumlaması Üzerine Özel Yazılar) - Textos filosóficos (1968, Felsefe Metinleri) - Türkçeye çevirilen eserleri - Şeytanın Saati (2006) - Sırların Cebiri (1995) - Denize Övgü (1999) - Düşsel ve Gerçek (2005) - Anarşist Banker (2006) - Huzursuzluğun Kitabı (2006) - Pessoa Pesso' yı Anlatıyor (2012)

Şairin Şiirleri

Bazen herşey yorar insanı, dinlendirici olanlar bile. Yorucu olduğu için yoranlar; bir de dinlendirmesi gerekirken, sırf bunun için uğraşmayı düşünmek bile yorucu olduğu için yoranlar.
Şu an çok uzak gelen, bundan dolayı bir yerlerde okuduğum ya da bir başkasınd...
Gönlümün derinliklerinde neler çektiğim sayılmazsa eften püften bir şeydi. Bu...
Duyarlılığını ve aklımın birbirine bağlı olarak, aynı anda yaşadığ tecrübe b...
Ruhumunda kopan büyük fırtınalar, bütün evreni etkileyen felaketlerdir Sıkınt......
Bir kaçağım ben
I
Bir kaçağım ben.
Doğduğum günden başlayıp
el etek çektim kendimden,...
Bir Pus Gibi İçimde
İçimde beni saran
Ve hiç olan
Bir özlem var hiçliğe
Bir istek belirsiz bir nesneye....
Dalgın Ve Ötesiz Berisiz
Dalgın ve ötesiz berisiz
Ve de tanımaksızın
Yüzüyorum ölü denizinde
Kendi varlığımın....
Denize Övgü
Santa Rita Pintor'a
Rıhtımda kimsesiz, yapayalnız, bu yaz sabahı
Bakıyorum kumsalın kıyısından, bakıyorum
Belirsizliğe,...
Denize Övgü
rıhtımda kimsesiz, yapayalnız, bu yaz sabahı
bakıyorum kumsalın kıyısından, bakıyorum belirsizliğe,
bakıyorum ve küçük, siyah parlak bir vapurun
yaklaştığını görmekten mutluluk duyuyorum....
Duyulan Gülümseyişi Yaprakların
Duyulan gülümseyişi yaprakların,
Yalnızca bir esintisin sen.
Ben seni seyrediyorsam, sen de beni,
Kimdir ilk gülümseyecek olan?...
Eğer Ben Öldükten Sonra Yazmak İsterlerse Yaşamöykümü
Eğer ben öldükten sonra yazmak isterlerse
yaşamöykümü,
Bundan daha kolayı yoktur.
Yalnızca iki tarih konmalı: doğum günümle ölüm...
Erteleme
Öbür gün, evet, yalnızca öbür gün...
Yarın öbür günü düşünmeye başlayacağım,
Belki her şey olup bitecek; ama bugün değil...
Hayır, bugün değil; bugün yapamam....
Evimin En Yüksek Penceresinden
Evimin en yüksek penceresinden
Beyaz bir mendille veda ediyorum
İnsanlığa armağan şiirlerime.
Ve ne mutluyum ne de üzgün....
Huzursuzluğun Kitabı
193
2 Eylül 1931
Hayatımın adım adım çöküşüne, olmaya özendiğim her şeyin ağır ağır sulara göm...
Kendi kendimi alaycı bakışlarla izlerken, ne olursa olsun hayatı seyretmekten......
I. HİÇ KOYUN GÜTMEDİM BEN
Hiç koyun gütmedim ben,
ama onlara göz kulak olmuş gibiyim.
Ruhum bir çoban gibi,
Rüzgârı ve güneşi bilir,...
Kalp düşünebilseydi, atmaktan vazgeçerdi.
Bugün sık sık yaptığım gibi düş kurdum, hayatımın tinsel tarafı büyük oranda ...
Ama birden, hatta daha düşüncelerimde yüzerken -kısacık öğle tatilinde, bir k...
Hem zaten, diyelim ki yarın onlardan ayrılıp Rua dos Douradores'in üniforması...
***...
Kendisine Dönüşen Bir Hayatın Yorgunluğu
Kendisine Dönüşen Bir Hayatın YorgunluğuFernando Pessoa’nın 193 ve 194. ...
1. Kaderin en acımasız oyunu: Arzu ettirmekMetnin başlangıcındaki düşünce son...
“Kader'in oldum olası en büyük eğlencesi, kendine ait şeylere karşı bende sev...
Pessoa burada kaderi neredeyse acımasız bir mizahçı gibi tasarlıyor....
Özruhsal Öykü
Numaracı biridir şair.
Öyle ustaca numara yapar ki,
Gerçekten acı çekerken bile
Rol yapıyormuş gibi görünür....
Tanımaya başlıyorum kendimi. Ben yokum.
Tanımaya başlıyorum kendimi. Ben yokum.
Olmak istediğimle başkalarının gözündeki ben arasındaki boşluğum ben.
Ya da o boşluğun yarısı, çünkü orada da hayat var...
Sonunda ben oyum işte......
Topla pılını pırtını bir yere gitmemek için!
Topla pılını pırtını bir yere gitmemek için!
Yelken aç her şeyin her yerde rastlanan olumsuzluğuna
Görkemli bayraklarla donanmış o düşsel,
Çocukluğunun o renk renk minyatür gemileriyle....