Tag: Enis Batur

Şiire Eşlik Eden Fotoğraf

Bu dizeleri burada ilk kez okuyan bir okur, şiirde sözü geçen fotoğrafları görmediği halde, onları zihninde kurmayı kolaylıkla başarır sanıyorum. Bu açıdan değerlendirdiğimizde, fotoğraflar şiire bir fazlalık yaratacaklardır. Kesin bir ölçüm yapabilir miyiz? Fotoğrafları hiç görmemiş olanların düşünceleri, onları görmüş olanlarınkinden ayrılabilir. Şüphesiz buluşanlar, düşünceleri çakışanlar çıkacaktır aralarından, gelgelelim ayrı düşünenler olacağını kestirmek de güç …

Devamını oku

Buz Geceleri

1 Gittim, yenildim, döndüm. Ordum kırıldı,sabah erkendi ova uçsuz bucaksız, gece çöktüve daraldı görüş alanım: Kan koktu toprak, hava,gürül gürül akan su. Çatlamış atların ağırdansı, iniltileri donmuş yaralılar, yollarayığarak unutulan ölüler, utkuyla bozgununarası bir karış: Oradan darmadağın, geçtim.Şimdi yeni bir sabah. Pıhtı ve barut geride kalsın.Gökyüzünden umduğum arı bir yağmurBeni eldeğmemiş bir vakte hazırlasın. Birtay …

Devamını oku

Kırkikindiler

“Bu sarı, tok tütünü senin için ayırdım: senin için soydum domatesin kabuğunu, senin için dildim, tuzladım.” “Senin için perdaha çektim içimdeki hayvanı; gövdemi yaya, burguya aldım senin için. Bu koku, bu kor, bu gemsiz istek senin açlığın için.” “Toprak suya doydu bu yıl, ben sana daha doyamadım,” diye sürdürüyor kadın, içinden. “Yüzündeki gururlu umutsuzlukla içimdeki …

Devamını oku

Doğu-Batı Divanı’ndan Seçmeler

Ne çok taşındık! Nasıl dolaştırdıkbunca umudu, terkedilişi,  kaybetmeve kaybolma duygusunu? (s.15) Gerçekten de bir yanlışı bir başka yanlışladüzeltircesine,  telâşla savrulmuştuk oradanoraya: Kimi getirsek gözümüzün önüne kırıkdökük eşyaları çağrıştıracaktı. Yitirilen bunca saf hedef, geridönüşsüz kararların yıprattığı uykular, sabah uyanınca yüzümüzde patlayan yalnızlık damarı ya da yanımızda yatan yabancınınbir akıntıda hızla uzaklaşan gövdesi: İçimizde toplananlar çapraz sağlamada bulduğumuz şaşkınbir eksiği kapatmaya …

Devamını oku

THE WAY THEY LIVE NOW (Uyarlama Denemesi)

İlk gidenle dağılmaya başlamıştı aslında tarikat,diyor Fatma, da diyor Alyoşa, ilk gideninneden gitmeye karar vermiş olduğunu anlamakgerekirdi, öyle ya birşeylerin dağılmaya hazır olduğunudüşünmese, sözünü kesiyor Ekrem her zamanki gibi,Yavuz’du ilk giden, unutmamak gerek, zaten kalmayaniyeti olmayan biri, ne o bize ısınabilmişti ne de bizonu benimseyebilmiştik, evet ama diye atılıyor Nilgün,ilk o gitmiş olsa bile, hatırlarsan …

Devamını oku

Bahara Doğru

Kış bitmiş sayılmaz henüz,yanına çömelmişbahar hakkında konuşuyorumbodur limon ağacıyla,soğuktan uçları biraz yanmışyapraklarının,gene de canlı ve dilbaz,ne biliyorsa anlatıyorhızla yutarak kelimeleri,soruyorum, daha ince kimsesözetmemiş ona Monet’ninufarak tablosundan,gidip içerden getiriyorumkartpostalını resmin,bakıyor uzun uzun, susuyor,kimbilir ne düşünüyor. Enis Batur

Vasiyet

Her yıl vasiyetimi yazardım bir kağıda,insan birdenbire ölebilir ve bıraktığı izlersayısız kararsızlık doğurabilir korkusuylakalanlar için – soru işaretleriyle tıkabasadolu kalanları gördüydüm: Rahmetli bendensonra tufan diye mi düşünmüştü, yoksaaklına mı getirmek istememişti öleceğini,anlamadım hiçbir zaman nasıl yaşanabilirölüm düşüncesinden bunca firari: Birdengidenlerle ağır ağır gidenler doldururkengünlerimizi, neydi ki vasiyet bellediğim:Kâğıt üzre kâğıt üzerindeki vaziyetti.Vasiyet gidenle ilgili benim …

Devamını oku

Fa Bemol

Sanmıştım ki: Gidersem dönebilirim.Bilirsiniz, hem de nasıl basmakalıptırzaman tüneli imgesi. Girdim oysa ben,çıkamadım: Uzun, hızlı, girdaplı birtek yöndü – vardığımda ne kendimdimartık, ne başkası: Ne canlı, ne cansız,eskimiş nota kâğıtları üzerinde bir avuçkanlı ses, mürekkep lekesi, iç çekiş;ne olmuşum, ne olmamış. Enis Batur

FUGUE XVII

“Ne Zaman Bitiyor Peki Kitap?” “Nerede ne zaman başlıyorsunuz bir kitabasözgelimi?” diye soruyor kadın. “Bilemiyorum”diyor şair: “Başlangıcı sonra farkediyor galibainsan: İlerlemiş bir hastalık gibidir şiir: Hemenhep gecikir teşhis”. Birkaç aydır kitabı kuruyor.Hayatlar geri duruyor artık: İmgeleminde yüzenyüzler, kesitler, sanrılar bırakıyorlar yerleriniharflerin ve boşlukların yarattığı pürüzlere.“Vazgeçtiğim kelimeler”: Gülümsüyorlar, uzunbir sessizlikte aynı anda karar kılmadan önce. “Ortaya …

Devamını oku

Kan Lekesi

“Bütün bunlar çok iyi, çok zarif şeyler de”demişti: “Artık tek bir mümini kalmamışbir dinin peygamberi olmak neye yarar?”Doğruydu bir bakıma, her zaman taktığısoğuk mesafe maskesinin ağzından tane taneçıkan bu sözler, başka doğrular da ekliyordunefes aldırmadan: “Hem kim tanır bugünJuliette Drouot’yu ya da erguvanın rengininisanın ilk haftasında, Tanrı aşkına, birtek kul biliyor m usun çevrende – …

Devamını oku