Tag: Birhan Keskin

Vuslat Çayırı

Sen beni yandın, öyle! yanmak nedir bildin, öyle!Yandın da n’oldu? Söyle. Senin hiç sözcüğün ağrıdı mı,alçaksın sen, ağrıdı da mı böyle?Ben sözüme ruhumu verdim, yükseldi,yükseği incittim, böyle!Olanı biteni çektim, kanımı unuttum, böyle. Sen dünya mülkündesin, öyle!ben sabahı ettim içimde sızlayan bir şeyle. Sen beni yandın, beni yandın sandın, böyle. Sen yanmak gör, ben kendimi kül …

Devamını oku

Kuğunun Şik’ayeti

Hepsi budur; kenardaki otlar..Yüzüm hep suya bakar benim, suya dalar çıkar.Bu göl; içinden bir ömrü geçirdiğim dünyaBu durduğum, peşimsıra büyüsün diye rüyaBu yavrular kanat açtığımız,birbirimizin göğsüne durduğumuz filan…Bu gördüğün göl kadar. bir de işte kenardaki otlar.. Kuğuysan, yeminliysen bir ömür bir aşka.Diyeceğim; gitsen başka düğüm kalsan başka. Ama vardı gidenler, onlarda gördüm;(Her gidende seyreklikti, bir …

Devamını oku

Her Gün

Her gün bir kez bu kitabın başına geçtim. Her gün bir kez dışarı çıktım kırık bir bulutla yürüdüm, her gün bir insana bakıp, yüzümü yere eğdim. Her gün bir gazeteye boş gözlerle baktım. Her gün birileri konuştu, onları dinliyor gibi yaptım. Her gün bir kez “neredeyim” diye sordum kendime. Her gün bir kuzey kışı indi …

Devamını oku