Tag: Behçet Necatigil

Bir Ölümden Kalanlar

Doğuşundan beridir sakladığı Tanrının bir emaneti vardı. Yatağa düştü, Üçüncü gün akşam üstü, geri verdi güler yüzlü. – Kalsın bende temelli, diye ağlar bazıları. – ‘Pişirdiğim aşla, bağladığım başla gideyim, Üç gün yatak, Dördünde toprak olsun yerim! ‘, derdi. Geleni gideni yokkken gençliğinde bile, Akşamları gizli gizli, bilinmez Kimi gözlerdi? Tanrının sevgili kuluymuş, Muhtaç olmadan …

Devamını oku

Astar

Siz hiç eski tahtalara yağlı boya yaptınız mı?Bütün iş ilk çekilen boyadadır, astardaAstar düzgün değilse tepserir boyaIslak duvarlar gibi dökülür pul pul Bir hava kabarcığı alttan doğru yavaşTaşır bazı şeyleri dipten yüzeÇıkar suya yukarı, döner bir zaman yavaşSöner suyun üstünde Daha demin titrek dokuyordu aşkıKonuşan bakışlar, ince gülüşlerDaha demin vardı Sustunuz ikiniz de, gözleriniz daldıBoğdu …

Devamını oku

Gülmeleri

her evde birisi bir ikinci uğruna –yaz yağmuru gibigeri kalanların arada üzülmeleri. adanmış nasıl kaçar nereyesürer gider yaşarken ölmelerideğişmez korkunçolanca ağırlığı bir ona vermeleri. gider gelir görürümevlerde ne/dense hep bu bölmeleriörülü duvarlar gömülmüş gülmeleri. Behçet Necatigil

Nilüfer

Ben oraya koymuştum, almışlar,Arasına sıkışık saatlerin.Çıkarır bakardım kimseler yokken;Beni bana gösterecek aynamdı, almışlar. Kışken ilkyaz, sularımda açardı;Buzlu dağlar gerisine kaçıracak ne vardı?Eski defterlerde sararırmış yaprak.Beni bana gösterecek anlamdı, almışlar. Bir ışıktı yanardı gecelerde;Akşam, çiçekler uykuya yattı,Sardı karşı kıyıları karanlık-Beni bana gösterecek lambamdı, almışlar. Behçet Necatigil

Taşlı Yol

Aşklar, dostluklar, bir arada olmalarHangi birine yetiş, geçtim, öderim. Eşler, çocuklar, ölmüşlerin yakınları Sonradan katılanlar, kaçtım, öderim. Çığlık ve kısık çağrı Kimi mi çağırdım, bilsem söylerim. Gün gelir, bırakır, başlar yalnızlık Ne için, kimdi, bilsem söylerim. Yaşlanmak, gözyaşları olmadık hüzünlerde Sızar, görürsünüz çoğunuz Kıyı köşe, durmayın üzerinde Gördünüz mü giderim. Ne yaptım ben size Bana …

Devamını oku

Yıldızlar

Seni karanlıkta yatırıyorlarKorkuyorsun gecedenBakıp bakıp penceredenYatağına sokuluyorsun.Ben hep eski yerimdeyim biliyorsunHava açık olduğu zamanlarBeni seyrediyor, seviniyorsun. Anne olurdu ben de Sana göründüğüm şekildeOdana gelseydim.Ateşböcekleri gibiKüçücük avucundaYanıp yanıp sönseydim.Seneler geçip gider, büyürsün.Bir gün olur, hepsi biterEndişeler, o çocuk üzüntünHepsi biter.Aydınlanır senin için geceler, güneş gibi görünürsün.Biraz sabır, küçük çocuk, biraz sabır!Ama Allah’ın koyduğu yerdeYıldızlar daima yalnızdır. …

Devamını oku

Küskün Yolcunun Türküsü

Uzun yürümelerden Sonra bitkin düşerek Bu bir çocuk oyunu: Ben seni çektim çekerek. Şimdi hangi kitaplardan Öğreneceksiniz onu, Gelmiyorsa bazı şeyler Çocukluktan geçerek. Kasırgayı, doluyu Yemiş de düşmüş gibi Issız kaldırımlarda Garip gece kelebeği Düşe kalka sekerek. Şimdi hangi yollardan Siliniyor izleri Çağ dışı bir çağrıyı Sigara içer gibi İçine çekerek. Dünya böyle gidiyorsa Elbet …

Devamını oku

Işığı Kesen Duvarlar

Birden inen bir bulutla karardı yüzünBöyledirBiraz gülecek olsan vay sen misin gülenHemen yetişir hüzün. Bu bizdeki akıl mı ışık vurmuş hazırHazır biraz aydınlanacak odaPerdeleri kapatırKalırız karanlıkta. Çünkü hüzün eski dost baş tacıOnunla yuğrulmuş mayamızGelsinBiz onsuz olamayız. Çünkü sevinç geçiciDüşün günün tasa dert, düşün sonun ölümEskiler gülmüşler miBunca kitap okudun. Dağıtamazsın ne yapsanSevincine çöken bulutuGizli kaynaklardan …

Devamını oku

Akşam Şiiri

Birden hatırlarsın,O da seni – – birden bazan:Nerde, ne yapar şimdiParlar bir özlem anılar arasından. Bu akşam ne garip sözcükSanki ilk duydum, yadırgıyorum:Akşam. Bilmem bulur muyumYollara baksam? Söner yangın birazdanYatışır özlem.Bir gün karşılaşırızBir gün, bir yarım akşam. Behçet Necatigil

Solgun Bir Gül Oluyor

Çoklarından düşüyor da buncaGörmüyor gelip geçenlerEğilip alıyorumSolgun bir gül oluyor dokununca. Ya büyük şehirlerin birindeGeziniyor kalabalık duraklardaYa yurdun uzak bir yerindeKahve, otel köşesindeNereye gitse bu akşam vaktiEllerini ceplerine sokuyorSigaralar, kağıtlarArasından kayıyor usulcaEğilip alıyorum, kimse olmuyorSolgun bir gül oluyor dokununca. Ya da yalnız bir kızınSildiği dudak boyasındaEşiğinde yine yorgun geceninBaşını yastıklara koyunca.Kimi de gün ortası yanıma …

Devamını oku