Ağaçların daha bu bahçelerdeBütün yemişleri dalda sarkıyor,Umutların mola verdiği yerdeGeceler bir nehir gibi akıyor. Baksan bir uzaklık var hangi yana,Hangi eşyaya dönsen boş bir ayna;Varmak istediğim uzak limanaGemiler beni almadan kalkıyor. Gelmedi gün daha çalmadı saat,Daha uçurmuyor beni bu kanat;Sabırsızlanma, ey kapımdaki at!Güneş daha gözlerimi yakıyor. Ahmet Muhip Dıranas
Tag: Ahmet Muhip Dıranas
Şub 23
Aynalar
Gençliğimi kaybettim birtakım odalarda;Kaybolan gençliğimi aradığım aynalardaÖlüler dolaşıyor böğürlerinde elleri,Aynı şeyi arayan akraba hayalleri. Yalnız bir taze kadın yaşlılığı arıyor;Yaşlılığım, yaşlılığım! Diye yalvarıyor.Sırları dökülüyor baktığı aynaların;Söndürüp yürüyor bir bir aynaları kadın Ahmet Muhip Dıranas
Şub 23
Son Aşk
Son aşkımdır bu –sen- ve son çile,Günümün son fecri, sonu artık;Giriver inince gün, aralıkKapımdan gelinlik elbisenle. Onu sevmekle geç, ey yaşamak! Ahmet Muhip Dıranas
Şub 23
Düşman
Üç beş yerine parlak güneşler vuranKaranlık bir fırtına oldu gençliğim;Bitik bahçemde yıldırımla yağmurdanTek tük pembe yemiştir bütün derdiğim. Vardım düşüncelerin güzüne demek,Suyun yer yer mezarlar gibi oyduğuSele gitmiş toprakta düzlemem gerekKürekler, tırmıklarla her bir oyuğu. Gelişir mi bilinmez bir güç bulurdaDüşündüğün o yeni çiçekler burada,Kumsal gibi yıkanmış yerde kim bilir? -Ey acı! Ey acı! Varlığı …
Şub 23
İstanbul
Boğaz’ın kıyısında,aydınlıkPencerelerde-her bulutun yolu-Bir mevsim,seninle başbaşa kaldık,Yaşadıkdı bir zaman İstanbul’u. Akan suda kuş gibi gemilerdeEski evler ve tenha sokaklarla,Şarkı gibilerle,düş gibilerleSarmaş dolaş…Olmaz gibi bir dünya. Mutluluklar şehri bir İstanbul’du,şiirler,buluşmalar,aşklar…şimdiAkşam olan bir gün gibi son buldu;Ne şiir kaldı,ne aşk,ne beklenti. Tığ gibi minareleriyle,kendikendisinde güzel,tek,yüce,kutluBir ölümsüzlükler,zaferler kentiBu gün yenilgilerle,yasla dolu. Bir son gün hali,bir taş taş üstüne;Hem …
Şub 23
Serenad
Yeşil pencerenden bir gül at bana,Işıklarla dolsun kalbimin içi.Geldim işte mevsim gibi kapınaGözlerimde bulut, saçlarımda çiğ. Açılan bir gülsün sen yaprak yaprak,Ben aşkımla bahar getirdim sana;Tozlu yollarından geçtiğim uzakİklimden şarkılar getirdim sana. Şeffaf damlalarla titreyen, ağırKoncanın altında bükülmüş her sak.Seninçin dallardan süzülen ıtır,Seninçin karanfil, yasemin zambak… Bir kuş sesi gelir dudaklarından;Gözlerin, gönlümde açan nergisler.Düşen öpüşlerdir …
Şub 23
kara gözlerin
kara gözlerindeki umutsiyah saçları kadar karamsardı ve kadere küsmüştü o, bir kere sevgiyi öldürdü diye… sanki ona uzanan ellerde keskin bir bıçak ha vurdu ha vuracak bu, benim karanlıklarım, bu benim sırlarım diyor hep bir gün gelecek şefkatle kollarına saracaklar… asılsız sevgilerdi onu yıkan aslında umutları umduğu gibi çıkmamaış beklentileri hep korkuları olmuş sanki bütün …
Şub 23
Hiç
Gözyaşı tufanıyla taşıp gidiyor ovalar.“Nereye bu göç?” diye sesleniyorum kuşlara.Bakıp bakıp arada açan geçen güneşlere,Karım bana soruyor: ” Sana ne oldu? Neyin Var?”“Hiç” diye susuyorum. Ama bir hoşum, avara. Ahmet Muhip Dıranas
Şub 23
Yağma
– Ümit Yaşar’a – Boğaz’ın bir kıyısında, aydınlıkPencerelerde -her bulutun yolu-Bir mevsim, seninle başbaşa kaldık,Yaşadıkdı bir zaman İstanbul’u. Akan suda kuş gibi gemilerle,Eski evler ve tenha sokaklarla,Şarkı gibilerle, düş gibilerleSarmaş dolaş… Olmaz gibi bir dünya. Mutluluklar şehri bir İstanbul’du,Şiirler, buluşmalar, aşklar… ŞimdiAkşam olan bir gün …
Şub 23
Büyük Olsun
Ben büyük şarkıları severim; büyük olsun,Deniz gibi, gökyüzü gibi her şey ve mahzun.Seviyorsam seni aşk ölümsüzdür gönlümce,Âşıksam kadınım değil tanrıçasın, ece.Denizler yolculuğa çağırır durur da beniGitmem düşünerek geri döneceğim günü.Ben büyük rüzgârları severim; büyük olsunAşkım da, özlemim de hepsi, her şey ve mahzun.İnsan bir yanınca Kerem misali yanmalı,Uykudan bile mahşer gününde uyanmalı. Ahmet Muhip Dıranas