İşte yastığı kara toprak olan
Edebiyat âleminin yıldızı Pervîn’dir
Gerçi felekten acıdan başka bir şey görmedi
Sözleri gerçi olabildiğince tatlıdır
Onca sözün sahibi, bugün
Fatiha ve Yasin istemektedir
Dostların onu anması güzel olur
Dostsuz kalp, üzgün bir kalptir
Gözde toprak çok can yakar
Göğüste taş çok ağırdır
Bu yastığı görüp ibret alır
Her kimin hakikat gören gözü
varsa Her kim olsan ve nereden gelsen de
Varlığın son yeri burasıdır
Bir insan ne kadar zengin olsa da
Bu noktaya varınca fakirdi
Kazâ nerede saldırırsa
Çare teslim olmak, edep itaattir
Doğurmak, öldürmek ve gizlemek
Zamanın eski bir usulü ve tarzıdır
Ne mutlu o kişiye ki bu sıkıntı mekanında
Bir gönle teselli vesilesi olur
