Nevmîdlik âteşine yandım Bil’llâh bu vücûddan usandım

Ma’bûduna ‘arz kıldı râzın
Bildirdi gönlündeki niyâzın

K’ey hâkim-i ‘arsa-i kıyâmet
Sultân-ı serîr-i istidâmet

Nevmîdlik âteşine yandım
Bil’llâh bu vücûddan usandım

Çün dôst yanında nâ kabûlüm
Bi’llâh bu hayâtdan melûlüm

Men şem’-i şeb-i firâk-ı yârim
Sûzân u siyâh rûzgârım

Yandırdı beni cefâ-yı ‘âlem
Dinlemezem ölmeyince bir dem

Derdim ki vücûdum ola bâkî
Şâyed düşe vasl ittifâkı

Pertev-burcunda âfitâbım
Bildim ki vücûd imiş hicâbım

Yâ Rab beni et fenâya mülhak
Kim râh-ı fenâ imiş reh-i Hak

Pak idi dü’âsı etdi te’sîr
Fil’l hâl mizâcı buldu tağyir

Fuzûlî
Leylâ vü Mecnûn
Dergâh Yayınları – 2008
(s.408-409)

Bir yanıt yazın

E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır.