Nereye Gidiyorum Böyle

Artık farkında değilim, nereye gidiyorum böyle
Her gün.. hissediyorum, çok yakınsın
Her gün, oluyor yüzün bir parça
Hayatımdan. Ömür bereketleniyor daha
Şekiller daha bir güzelleşiyor
Daha bir kutsallaşıyor eşya
Akıp durdun gözeneklerinde tenimin
Çiğ taneleri gibi öylece dolaşıyorsun
Zor geliyor yokluğuna alışmak
Yanında olmak daha da zor
Ne çok, ne çok sevmekteyim seni, hatta
Senden de fazla; ruhum bile şaşıyor buna
Mesken edinmiş gözlerinin bahçelerini şiir
Olmasaydı gözlerin, şiir yazılmazdı hiç
Sevdiğimden beridir dönüyor yıldızlar
Daha bir saf oluyor gökler, daha bir geniş

Nizar Kabbani
Çeviren: İlyas Altuner

 

Bir yanıt yazın

E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır.