ölmekten yeni geldim
kimse görmedi doğduğumu
aldatıcıydı akıntısı suların
kayaların dibindeki midye kocaman duruyordu
bir kum tanesinin soluğu yeter mi denizlere
ömrüm kendisine yaldızlı bir kabuk arıyordu
saklandım bir istiridyenin pembe gizemlerine
sürüklenip geri geldim sedeflerle örttüm kumu
yakalandım ağlara, zaman ele verdi beni
hüznümün beyazı satılıyordu
söz dilde gizli, inci konuşmaz
acemi sarraf kör bıçakla sedefi tenimden kaldırıyordu
küçük diyor, değersiz kılıyor bedenimi
kahırlı sabır, yangın sınırında kav bekliyordu
kum tanesinin inciye dönüşmesi son perde
yaşam her nesneye ayrı zamanda giysiler biçiyordu
ölmekten yeni geldim
kimse görmedi doğduğumu