Gülün Ömrü

Bana bir mektup yaz incecik parmaklarınla
okuduğun kitapların sokaklarını anlat

Suların akışındaki naz sensin biraz da
gölgeleri boşver sendeki kalabalığı anlat

Ben biz olmadıkça girdabından korkuyor evler
aramızda geziniyor darağacı ve cellat

Sen bana bir mektup yaz kuşlarla postala
rüzgâr koksun satırların bende her mevsim yaz

Ahh bu çürük merdivenleri ömrümüzün
inip de çıkamadığımız yaşanmış yıllar

Kim yetişmiş ki hızına delicoş mor suların
billur bir damla ol odalara sıkışıp kalma

Kırışan ten sarkan dudak sarı hüzün neysen osun
aynalar yalan söylemez aslın yansır o camda

Bir şey var kendi başına buyruk hiç değişmeyen
yirmisinde çok dilli alev yetmişinde yanardağ

Ölüme bile beraber gittiğimiz yaşlanmayan o ırmak
sende durgun akıyor bendeyse çağlayarak

Kavgada hasmını tart sencileyin aşık mı
değilse yüzünü çevir dağlara hiç oyalanma

Ben yürürüm yarısında bıraktığın yolları
sen bana bir mektup yaz öpülesi parmaklarınla

Bülent Güldal

Bir yanıt yazın

E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır.