Seni ilk gördüğüm gün
gibi duruyor gökyüzü
iki kaşının arasında
Belli değil mi?
Sözün ucunu kaçırmış korkular
gündüz ile gecenin gölgesi
saçlarını savuran rüzgâr
bir de elinin elime değmesi
iki kaşının arasında
Ne çok ne çabuk unuturdun
Yürüdüğün yol, içtiğin su
düşlerine vuran ay ışığı
senin’çün büyüttüğüm zakkum
göz göze gelişin gamzesi
iki kaşının arasında
Belli değil mi?
Refik Durbaş