üstüme bir çığ gibi gel
din kendine kattın beni
(..)
d u y d u m s e n i,
ö l d ü m s e n i !
seni seni seni
seni seni
gördüm duydum
yaşadım öldüm
yürümekten başka bir şey bilmeyen,
(..)
b i r b ö c e ğ i m ş i m d i
çılgınca dönenen
durduğu
yerde
(..)
zeytin gövdeleri gibiyim şimdi
toprağım ister al, ister boz, ister kara,
burulmuş erkeklikler gibiyim
a c ı i ç i n d e
k ı v r a n a n
b i r g ö v d e y i m ş i m d i
(..)
sen,
kar’ımdaki taş, karnım-
e t i m d e k i
daki, dokumdaki
k a m a
oysa korku kendi memesini
e m e r e k b ü y ü r ;
(..)
seni seni seni
seni seni
yaşadım duydum
öldüm
seni yaşadım, seni öldüm
uçurumun dibine
v a r a m a d ı m d a h a
parçalanıp, parçalayıp kurtulacağım yere
(..)
anılarım senin geleceğin oluyor..
Bilge Karasu
