Hayatımız boyunca duyduğunuz bütün sesler arasında enAz tanıdığımız,daha doğrusu hiç tanımadığımız tek ses,Kendi sesimizdir. Başka sesler bize birçok şeyi hatırlattığıHalde kendi sesimiz bize hiçbir şey hatırlatmaz. Sesimiz,Hafızamızda tek bir ışık bile yakmaz. Kendi sesimiz bize yabancıdırKendi kokumuzu da alamayız.Kokumuz da yabancıdır bize. Bu kadar yakın olup da sesine ve kokusuna yabancıOlduğumuz tek insan kendimiziz. Belki …
Kategori: Türk Şiiri
Şub 23
Yalnızlık
bu yalnızlık yok muakça bir dolunay gölgesindedere başında hışır hışırköklerim bir arguvan türküsükirpiklerim yağmur kokuyorüstüm başım rüzgar çocukluğumdan kalma bilirimbu ağlamaklı hisbu yorgun sonbaharnerden başlasam bilmem kiöyle anlatılmaz çalakalemöyle söylenmez ağdasızbastığım taşlar ağlayan sugecelerim uğul uğulhınzır çocuk uykusu ne hüzünlü kuşlar dinledi benigittiğinden berigözlerinde türkü söndürülmüşbir ihtiyarın kanatsız sözleri gibiyalınüryan ah bu yalnızlık yok mutaze …
Şub 23
Kendine Sürgün Kadın
Çalıntı bir hikâyeyle girdim hayatınaAslında ben yoktumYa daYasal değildimDokundum bedeli ödenmemiş hikâyeneİçim titrediSokuldumCanım yandıÇekiliyorum Durduramadığım titremelerÜşümekten değil dişlerimin heyecanı Bir sarmaşığımHikâyesine dolanamayanEllerimdeki kızıl duaAğırlığı içimi yakanNe olur ‘’olma’’sınlarım,RiyaOlsun diyemeyen dilime hüküm Sus İçinde kalan bir ahın dumanı son nefesKıvrılanİnce ince zehirDerince sızıTepeden tırnağa ihramTepeden tırnağa Siyah Aşk Hep ertelenen düşler ülkesinde terkedilmiş yalnızlıkZencefil kokulu sersemlik …
Şub 23
Seni düşünmeyi sevdim önce
Seni düşünmeyi sevdim önce Sonra görmeyi sevdim yakmanı yanmayı dokununca ellerimdeki yangını sevdim vakitsiz aşklar savurdumvakitsiz sonbaharlaradirgen uçlarındakara bulutlar biriktirdimyağmurları göz pınarlarımda sonra sesini sevdimdinlemeyitınınıduymayısözlerindeki söylemeyişleri sevdim uçları kanlı mermiler düştü düşlerimeuykusuzluklarımdanyorgundumemanetti nefesimzamanı değildi seni istemeninkokunu okşuyordu iki elimbirikmişsöylenmemiş sözlerine taliptim ve gözlerini sevdimdemir attığım gözlerinigörmeyibakmayıdiner sandığım fırtınalardagözlerinde sulara gömülmeyi sevdim birkaç kadehe sığmıyordu acılaresrik …
Şub 23
Uyu Artık
Yorgun musun?Yattın mı?Uyu—Düşünme beni.Ben kiHiç düşünülmedim senden önceleri. Senden öncesi:Düşüncesi kızgın kumlara serpilenAzgın yellerle savrulanBir damla gibi—Bir söz gibi:Sağır kağıtlara serilenSessiz dudaklardan dökülen. Ben, zatenHiç söylenmedim ki senden öncesi.Uyu artık—Söyleme beni. Yattın mı?Yorgun musun?Biraz kıpırdaşan uyumadan önce—BilemesenNereye koyacağını ellerini,Biraz oynatsan bilekleriniDüşünürken beniUyuyamadan önce—BilsenNasıl özlediğimi elleriniBileklerini. Oruç Aruoba
Şub 23
Uzun Yağmurlardan Sonra
sen yağmurlu günlere yakışırsınyollar çeker uzak dağlar çeker uzak evlerıslanan yapraklar gibi yüzün ışırışırsa beni unutma alır yürür sıcak mavisi gökyüzününkuşlar döner uzun yağmurlardan sonra bir günbir yer sızlar yanar içinde büsbütünher şeye rağmen ellerin üşürüşürse beni unutma yeni dostlar yeni rüzgârlar gelir geçeryosun muydum kaya mıydım nasıl unuttularkahredersin başın önüne düşerdüşerse beni unutma Gülten …
Şub 23
fâriğ olmam eylesen yüz bin cefâ sevdim seni
fâriğ olmam eylesen yüz bin cefâ sevdim seniböyle yazmış alnıma kilk-i kazâ sevdim seniben bu sözden dönmezem devr eyledikçe nüh felekşâhid olsun aşkıma arz u semâ sevdim seni bend-i peyvend-i dilim ebrû-yı gaddârındadırrişte-i cem’iyyetim zülf-i siyeh-kârındadırhastayım ümmîd-i sıhhat çeşm-i bîmârındadırbir devâsız derde oldum mübtelâ sevdim seni ey hilâl-ebrû dilin meyli sanadır doğrususûy-i mihrâba nigâhım kec-edâdır …
Şub 23
Yürüme
Bir adım; yere basan iki ayak arasındaki uzaklık değildir, gövdeyi taşıyan bir ayak, ileten öteki ayak – ve, bir önceki ile bir sonrakilerde hep yer değiştiren ayaklar arasında sağlanan sürekli devinimdir.Yürüdüğümüz yoldaki yerler, yolumuzun yönüne katılır. Kişinin yükü olmasaydı, yürümeyi de seçebilirdi – Yolun dışına çıkıp gitmeyi… Yola çıkan kişi, yerle bir olmazsa, bir yere …
Şub 23
De ki işte
1.Ölüm yaşamdan daha belirgindir.Ölüm yaşamdan daha kesindir.Yaşam belirsizdir; oysa ölüm,belirgin ve kesindir.Hep bir süreç olan yaşam, ölüm anında,sonunu değil, sonucunu bulur : Ölümyaşamın sonucudur – kişinin nasıl biryaşam yaşadığı, öldüğü ölümden bellidir.Ölümü bilen, onun bilincinde olan bir yaşam,yaşam sürecinin her anında ölümü yaşama katarak,yaşamı bilinçli kılar – ölümü yaşamdan koparmadan,ama ölümün yaşamı kaplamasına da izin …