II. Yanıyor değdiğin her yerve yüreğim donan ateş– yitirdim ölümlülerin her tepkisinine gözyaşı, ne de bir söz…Dokunmayın bana tesellicilerçünkü avunmak ihanettir!Dokunmayın, ölmedi Oölmek bitti Onun için. * (O kendi çiçeklerini dikenve çağırılmadan gelen ruh) Ebedenölmez çiçeğiGeceleyin uyanan menekşegünebakanların Kıblesidalına konmuş kuşların yükselttiği resimbir damlacık gülüşü güldamlası. (O günışığı kadar eskiyenve her gün yeniden doğan ruh) …
Kategori: Türk Şiiri
Şub 23
Hüznü Avuçlarından İçiyorum Bu Şehrin
yalın sözler söylemeliyimherkes anlamalıönce sen anlamalısın beni. 1. rüyalarıma gölgesi düşüyordu salkımsöğütleriningecenin saçlarını okşarken rüzgaryağmur izi bırakıyordu bedenimdebabam iki büklüm olurken hayata karşıumutla ve kan ter içinde çıkıyordu merdivenleri.arnavut kaldırımlı sokaklar nasıl değişmişti birdenyok olurken güzelim akasyalarparmakuçlarımdan kayıyordu çocukluğumben büyüyordum. o cumbalı evhıçkırıklara boğuluyordu yıkılırkenboyun büküyordu beyaz zambaklarsultaniyegah susuyorduarka bahçedeyol alıyordu elinde tespihnur yüzlü haminnem …
Şub 23
Anladım ki Sabrın Kendisiydi Eyyûb
1. ufka gerili saçlarıylabir annebir çocukçölün yüreğindenkutlu topuklarıylakutlu zemzemler fışkırtan. 2. aşılmaz duvarları önünde aşkınkeskin sınavlardan geçiyorum nicedirnicedir yeryüzü altüst oluyor çünkükendimi sorguluyorum yitiklerimiartık sen olsan diyorum buradayani yanıbaşımdatüm arınmışlığımla o vakitbu kesik başımlasana geldim demek istiyorum. 3. anladım ki sabrın kendisiydi eyyûb 4. ardındaydı sabahyarım kalmış uykularımızınbiliyorduk. 5. oysagöremezdi ateşlere kurban sunulan gözlerimiz. 6. …
Şub 23
Sevdama Dair Son Şiir
1. son treni de kalktı geceninayrılık vurdu bizi içimizdenve ben vakitleri kaçırdım adamakıllısevdayı baldıran eyledim kendime. acıyla dolu sessiz bir depremi yaşadımyıkılan düşlerimde çürüyen yanlarım vardıyitik ülkenin dağınık coğrafyasındakanlı bir yürek ve bitkin bir yüz çoğalır. terkedildim, kıyıya vuran son dalganın vicdanına. söyle, şimdi nasıl ağlayacağım günbatımlarıbir bir ağlamayı öğret banakuyulara kapanmış yusuf gibiyimsarsıla sarsıla …
Şub 23
Aşk Şiiri
Dün gece evinizin etrafında dolaştımSaçların gene omuzlarına dökülmüşYüzün aydınlık beyazHiç değişmemişsin şaştım Sonra Kapuz’u dinledimBalkayada parçalanan dalgalarıSırtımı bir kiraza dayadımDüşüncenle serinledim Görsen yüzümü bile tanımazsınO kadar uzaklarda kaldı kiO kadar çöktü ki kalbim kederinleHatırlamazsın Ne kadar isterdimSofranda yerim olsunTabağıma yemek koyasınBardağıma suHalim diyesin canım benim canımAh kader kader kaderkader kör olsun Halim Yağcıoğlu
Şub 23
Postnişin
Füsun ki, gözlerinin postnişini o idi,Kederdir yüregimin degişmez postnişiniKırmızı mavi deniz karardıgında akşamYüregim zaten soğuk, çek yalnızlık! EliniBirazdan görünecek o çatık kaşlı adam,Ve serbest bırakacak anıların selini….Karda soğuk kokardı paltosu Peder Bey’inSoğuğun da kokusu mu olurmuş? DemeyinBabalar paltolardır, siyah, gri, lacivertHer pederin pederi kendi yüreğine dert,Her anne yüreginde kendi annesi anı,Bilinç okyanusunun köpek balıklarıysa,Parçalar anılara …
Şub 23
Olmak Ya Da Vurmak Öldürmek
Bir suç oluyorum ben de külümü karıştırıncaKimleri, kimleri, kimleri vursamÖnce kendimden mi başlasam şakalaşmayaÖnce kendimden mi başlasam Ben istesem Horoz gibi öterim Alıngan ve içli çocuk olduğum içinRahatlarım Bankanın camını kırsamSularım sonra atımı bir deredeNe zaman ne zaman kırlara kaçsam Ben istesem Kilidimi kırarım Kumral bir Yaz peşimdedir, dolaşırım benAltı yaşında tütüne gittim, oğlak güttüm, …
Şub 23
Çıkış
Yol, kendine bir yer bulamamışkişinin özlemidir. Kendi yerini yerleşikliktebulamayan kişi,onu yolculukta arar. Nasıl, bir yer, bir yolun başı ya da sonu;bir yol da, bir yerden önceki ya da sonrakibir durumsa — kişinin durumu da,hep, öyle, ya da, böyledir… Yerini yitiren kişi,yola çıkmak zorundadır. Yola çıkan kişi, yeni bir yer arıyordur— ama yola hep bir (eski) …
Şub 23
Kan
Önce öksürüverdimÖksürüverdim hafiften,Derken ağzımdan kan geldiBir ikindi üstü durup dururken Meseleyi o saat anladımAnladım ama, iş işten geçmiş olaŞöyle bir etrafıma baktım,Baktım ki yaşamak güzeldi hâlâ Mesela gökyüzüMaviydi alabildiğineİnsanlar dalıp gitmiştiKendi âlemine Muzaffer Tayyip Uslu
Şub 23
Kaldığımız Yerden
Yaşadıklarının bir tortusuydu o masum anılar,geleceği nerdeyse unutulmuş bir zamanabağlayan.Unutma, belleğin zindanındı senin,düş gücün özgürlüğün.Böylece dolaşıp durdun bir süredilini anlamadığın insanlar arasında,gökyüzünün mavi bir yama gibigörünüp kaybolduğu gökdelenler altında. Nasılsa rastlamıştın bir gün ücra bir bitpazarındagözden çıkarılıp bir köşeye atılmış o tozluyadigârlarave anlamıştın hemen, derinden bir acıyla:aldırışsızlık da bir çeşit rahatlamaymışsonunda. Şimdi gene bir sürgündesin …