Kategori: Türk Şiiri

Geçmiş Zaman Açıları

boğaz’da çiviyazısı gemiler arasındaitalik yelkovan sürüleriorada kayıp bir ceninbelli belirsiz gülümserkenve bilmediğimiz bir dildeşarkılar uydururken hayat içinhatırlıyorum kâbus korosununo anlayamadığım hitabını“şimdiazsonrahiçbirzaman” haliç’te içli bir mandolinakortsuz düşleriyleses verirdihep çocuk kalacak bir yetiminiçinde biriktirdiği itirazlaraki kimse duymazdı onuçöplenen martılardan başkave bukağı tam da yürekteyken“şimdiazsonrahiçbirzaman” yaşlı bir babaydı iskeledeunutmuş kendini ıslatan bütün dalgalarıunutulmuş kendine bağlanan vapurlarcabütün çocukları ölmüş …

Devamını oku

Ve Adam Ve Çocuk Ve Kırlangıçlar

          adamın içindeki çocuk ölüyor çocuğun içindeki adam kelimesizliği giyiyor adamkelimelerinden soyunuyor çocukve hayata giden yollardasaat kulelerine inatçoğalıyor kırlangıç cesetleri ölüyor adamın çocuğuve çocukadam olamayacağını görüyordenize indirilmiş tabutlarda “ne çok yalan söyledimduyulmadı” diyor çocukadam ekliyor“ne çok yalan uydurdumhiç biri uymadıbiçimsiz gövdeme” çocuk soğuyor avuçtaadam çocuğun kalbindebin parça oluyorkelimelere inatve kırlangıçlaruçuşlarıylaakşamı bildiriyor …

Devamını oku

Olmadı gönül terk-i diyâr eylemeyince

1Arâm idemem bûs u kenâr eylemeyinceSînemde gelüp yâr karâr eylemeyince 2Fârig olamam deşt-i talebde tek ü pûdanOl gözleri âhûyı şikâr eylemeyince 3`Ayb eylemenüz her gice feryâd u figânumRâhat bulamam nâle vü zâr eylemeyince 4Ol yâr işiginde bize yer komadı agyârOlmadı gönül terk-i diyâr eylemeyince 5Bâzâr-ı mahabbetde ruh-ı zerde bakılmazTâ sırma-keş-i `aşkı `ayâr eylemeyince 6Kan aglamaga …

Devamını oku

Bil ki sen gitsen yanımdan tende cân elden gider

158Ey ki yoktan bu cihânı var eden PerverdigârYeri sâbit gökleri devvâr eden PerverdigârKüntükenzen âyeti vâsfmda olmuştur nüzûlVarlığına Künfekân ikrâr eden PerverdigârCümle bu âlemde sen günden dahi zâhir ikenDilde dâim adını Settâr eden PerverdigârMü’mine mesken kılubdur bâğ-ı cennât-ı naimMünkire kâfir makamın nâr eden PerverdigârCümle eşyâlar gözün der hâb ettin gicelerGökte kevkebler gözün bîdâr eden PerverdigârÜşte doğdu …

Devamını oku

DER SITAYIŞ-I HACE EFENDI

1Seher şehin-şeh-i çârum serîr-i nüh-kişverDiyâr-ı Şâm’ı alup itdi nice feth ü zafer2Tekâver-i felege oldı devletiyle süvârSevâd-ı magribe dek ide tâ ki `azm-i sefer3Adem diyârına gitdi gurâb-ı kulle-nişînBedîd olınca felekde hümâ-yı zerrîn-per4Sipihr var ise bir nev-cevâna âşıkdurKi dag yakmak içün sînesine kor ahker5Şu`â-ı mihr degüldür felek sahîfesineDebîr-i çarh çeker her sabâh cedvel-i zer6Pür idi dâne-i encümle …

Devamını oku

Dünyaya fatih olmaz zulüm ile rezalet

Dünyanın damarını kim tutsa İsa gibi,İnsaf ve adalet ile olur dünya hakimi, Dünyaya fatih olmaz zulüm ile rezalet,Yer yüzünün fatihi adalettir, adalet! Her şey kainatta cezbe bağlıdır,Alimler bunu aşk adlandırır. Ruhunun aynasından pak olsun koy varlığın,Kırk günün acısından gülsün bahtiyarlığın, İnsan oğlu kazanar zindanda da şan-şeref,Getirmiştir Yusife karanlık zindan şeref. Kölelik zincirini acısız atmak olmaz,Izdırapsız, …

Devamını oku

Ay Kasidesi

5Yıldızlar sofrasının o sonsuz bereketiAdına şiir denen masal meyvesidir ay 21Bil artık canevimde mayalanmış şiirinYalnız nesib’i deği methiyesidir ay 22Sensin o sözün gözü / gözün düşsel gizemiGizemden şiir süzen söz divânesidir ay 31Kış geldi yaz dediler / bahara güz dedilerSözcüklerle seviştik / şiir-söz’e giz olduk 34Hep’le hiç’e büründük / varlık diye göründükYokluğun sarnıcıydık / belli …

Devamını oku

Mustafa Gezgör

nerde bir yangın varsa yüreği ordainancından başka giysisi yok üzerindeher kucaklaşma bir ayrılıkher ayrılık bir kucaklaşmaydı onda Müslüm Yücel

Bu İşin Sonu

IX Güler gittiPencere çekip başını gittiGök gitti, ağaçlar gitti, sokak gittiKimse kalmadı seninle Yarın Güler’i gördüğün yerdeGökleri, ağaçları bulursunBir başka sokak gözünde güzelleşirAma unutma ki gün gelirGün gelir de GülerBuralardan giderseBu gezdiğin tozduğunmDört yanı haram eder de giderBu odayı bırakırBu şehirde duramaz olursun Necati Cumalı

Gelmedin

Sana direndimdi, boşunaymışEy dünde yiten, ey gömdüğüm tütün,Seni anlamakmış, boşunaymışSendin kitapların sezmediği bilim. Seni bildiydim yalınlığında gençliğinEy aşk, ey şaraplardan geçişim,Boşunaydı aramam seni okullardaSendin boşuna açılmamış yara. Seni kıtaller, seni bayraklarSeni gümüş atlardan yıkan sevişim,Boşunaydı beklemem seni, gelmedinBir sonbahardın ve kesik bileklerin. Seni unutmak içindi boşunaGeceler, filmler, metafizikaBir yaprak, canıma çizik atarak aşağılaraDüştü boşuna, düşecektim …

Devamını oku