Kategori: Şiirdir Baba

Baba, Anneme İyi Bak!…

Baba, anneme iyi bak olur mu?Benden sana evlat vasiyetidir; baba, anneme iyi bak! Akşam en heyecanıyla televizyon izlerken, sen anneme bak.Yaşanmışlıklarını göreceksin çocuksu bakışlarında;Yaşattıklarını, yaşatamadıklarını, sana adanmış koskocaman bir ömrü göreceksin bakışlarında Akşamları geç geldiğinde yiyemediği lokmaları göreceksin, boğazına dizilen. Sen kızmayasın diye, uyurken komşulara gidişlerini, bizim ağzımızı kapatmalarını, yüreğinin ağzına geldiği zamanları göreceksin.Baba, anneme …

Devamını oku

Sonrasızlık

-babama- Çok mu uzar gecenin kendini kanıtlamasıbir yağmur tanesi hızını kesmişken sağanakların?Oysa sen deniz ortasındaki şaşkınlığımsınRüzgâra da küstüm, küstüm işte, kimse bağışlamasınŞarkılardan kaçışım hep bundan. Siz hiç bahara çiçekten yoksun girdiniz mi?Benim kalbimin yarısı yaşadı bunuDiğer yarısı da anılarla incindi. Susmakla başlayan her elveda bir çerçeve parçalarDuvara sığmayan görüntüdür hüzünKuşların olağan göçü sanırızMeğer ki bir …

Devamını oku

geldi geçti ömrüm benim

Geldi geçti ömrüm benim şol yel esip geçmiş gibiHele bana şöyle geldi şol göz yumup açmış gibi İşbu söze Hak tanıktır bu can gövdeye konukturBir gün ola çıka gide kafesten kuş uçmuş gibi Miskin âdem oğlanını benzetmişler ekinciyeKimi biter kimi yiter yere tohum saçmış gibi Bu dünyada bir nesneye yanar içim göynür özümYiğit iken ölenlere …

Devamını oku

Babamız bir gün gerçekten ölür

Çoğumuz, babamız henüz hayattayken onun yüzüne bir kere bile dikkatle bakmayız. Baba, “baba” demeye başladığımız günden itibaren sürekli karşımızda duran bir alışkanlıktır. Yıllarca babamızdan değil, bir alışkanlıktan bahsederiz: Annemize, “babam bugün niçin gecikti?” diye sorarız; kardeşimize, “babam yine su istiyor,” der ve dertleniriz; bazen de,”babama hangi yalanı uydursam,” diye planlar kurarız kafamızda. Baba, her seferinde, …

Devamını oku

Varlığa Ve Yokluğa

insan ne zaman alışır hayata baba? yağmurun değdiği her yerdi yüzün seni sordum da irkildi toprak ölümü bildim, büyüdüm çocukluğum mevsimsiz bir leylak bir yelkovan gidişi bir akrep yürüyüşü ötesi iyilik, güzellik…alıştığımız bir yarayı sarıp sarmalamak gecikmiş sözlerin ağırlığı heybemde bir karanfil, solgun, öyle kedere bulanarak nasıl dökülürse döküldü toprağına sözlerim de söküp nallarını atların …

Devamını oku

Baba, yüreğim yangın yeri

Ona bir oda ver baba… – İyi akşamlar baba– Ne akşamı senin saatten haberin yok herhalde. Sabah 6.– Afedersin ters bir zaman oldu.– Sadık senin her işlerin, her zamanların ters– Baba ne olur kavga etmeyelim, bunu çok yaptık zamanında hiçbir şey olmuyor, hiçbir şey değişmiyor, bunu sen de gördün, konuşmamız gereken şeyler var– Sigara?– İçmem …

Devamını oku

Bıldırcın

Şimdi size anlatacağım olay başımdan geçtiği zaman on yaşında kadar vardım. Olay yazın geçmişti. O zaman Rusya’nın güneyinde bir çiftlikte oturuyorduk. Çiftliğin çevresinde birkaç fersah ötelere kadar bozkırlar uzayıp gidiyordu. Yakınlarda ne bir orman, ne de bir dere vardı. Pek derin olmayan, fundalıklarla kaplı sel yatakları, dümdüz bozkırı yeşil yılanlar gibi kesiyordu. Bu sel yataklarının …

Devamını oku

Benim Babam

Ardıç kokuludur babam. Tezek kokuludur. Onurludur. Kıt kanaat geçinir, geçindirir; ama asla el açmaz. İhtiyacını belli etmez. Her eksiği giderilmiş gibi davranır. Neden böyledir babam? Böyle terbiye görmüş, böyle öğrenmiştir. Ali okulu mezunudur. Okuma yazmayı askerde çözmüştür. Ama el yazısı benimkinden güzeldir. Babam, iyi kalbli babam. Alnında kırışmadık nokta kalmamış. Diken diken olmuş çehresinin her …

Devamını oku

Küfran

o rahvan atları anlaşılır kılan sabahlardagöğsü kasvet sayrılarıyla çarpışıpdelişmen çocuklarını azdırırken dünyaşehrin çarşılarından esen telaşhıçkırıklarla akşamı karşılayan bir aldanış gibibabamın incinmiş sesine çökerdi.yatağına ilk kez akan bir nehrin hırçınlığıylakarın kapadığı rayları temizleyendi babam.bir nasihatin başlangıcındaki parmağı hep tehdit,bütün oğulları kaçgöç,herkesin yalnız klarnet çalarken duyduğukendinin öksüzü ıslak bir adam.benzemem diye düşünürkenmüsvedde oldum ona. bütün bozgunlara mâlik …

Devamını oku

Bir Baba İçin

Odamın ışığı yanıyor bütün geceEllerimi dizlerime koyup, ikibüklümbir olağandışılık arayarakGördüğüm, duyduğum her şeydeÖylece oturuyorum:Güneş parmaklarını sürünceye dekKoyu bir karanlığaBulanmış pencereme.. Bir gece kelebeğiDolanıyor lambanın çevresindeUsuldan bir rüzgar esiyorYaşlı incir ağacının dallarına yürüyenSütün sesini duyabiliyorumDeniz az uzaktaİç geciriyor boyuna. Seninle konuşurduk babaBöyle gecelerde, iki bilge gibiKarşılıklı bakışarakBazı şeyleri kavrayamasam da, dinlerdimBelki sen de yeni bir şeyler …

Devamını oku