Kategori: Şiirdir Baba

Yorumsuz

Ağıt

annem mi bir kadıngeciken bir kadın gece yatısınaölüm kendini göstereli babamın saçlarındangünübirlik bir kadınüsküdar’la istanbul arasında babamdı sakalıydı babamınbir akşam göle batırdıçıkmamak üzere bir dahahepsi de ekmek kokardısayısı unutulan parmaklarının akşam bir attır bütün ülkelerdeserin esmer bir attırterkisine çocukların bindiği Kemal Özer

Oğlumu Çok Özlüyorum

“Oğlumu -dedi-Gördüm geliyorum.”Oturdu derin bir nefes aldıSigarasından.“Oğlumu -dedi-Çok özlüyorum.” Acısı anlamsız bir ayıbınBaskı duvarlarınaSığacak gibi değildi.Eğildi uzun uzunEğildi gözlerime-Soğuk sularda susuzBir çift dudak gibi-Kirpikleri gözlerime değdi. “Oğlumu -dedi- görseydinSana çok benzerdi.”Oturduğu yeri incitmiş gibiDoğruldu usulcacık“Üç yıl oldu -dedi-Pencerenin önündeKitap mı okuyordu, türkü müYoksa bir kitabı türkü gibi mi…Camlarda canhıraş bir ölüm ıslığı…O kuğu boynundan kanlı …

Devamını oku

Buradan Bakınca Gökyüzü

(I) az şey değil bir kızı bir babadan çekip almakbir konup bir havalanmış diye tam tepesinden gökyüzüşarkıya tam başlamışken, uzaktan, ama çok uzaktankanat çırpar gibi geçerken bir ölünün düşürdüğü çığlıksakin bir liman arıyor herkes, yeter ki terlemesin diyebir el bir avuçta, geriye doğru yazılmış mektupları anarakyani ölsek te yaşıyoruz, bir bu üstesinden gelemediğimizbir de karıştırmadan …

Devamını oku

Kızım bugün seni bu yuvadan okuluna yollarken seninle biraz da vedalaşıyorum

Kız çocukları kuş yavrularına benziyor. Doğdukları yuvada anne-babalarının gözetiminde hızla büyürler. Zamanı gelir kanatları ile uçma denemelerine girişirler. Kısa bir süre uçarlarsa da yine yuvaya dönerler. Nihayet o gün gelir ve bir daha dönmemek üzere uçup giderler. İnsan yavrusunun bir farkı, yuvadan uçsa da ailesini ve yuvasını unutmaması, o yuvanın her zaman yuvası olduğunu bilmesi …

Devamını oku

Babam İçim

1 Onüç Aralık İkibinyedi. O sabah, sevgili babacığım Nuri Sayar’ı, bir hastane odasında kaybettim. O güzeller güzeli babayı, o çalışkan, o hep vermiş ama hiç istememiş, o hayat dolu insanı kaybettim. Onu hastaneden çıkarmaya hazırlanırken, hiç beklenmedik bir anda, birlikte yaşanacak güzel günlerin düşünü kurarken kaybettim. İçim acıyor. İnsanın sevdiğinin ölümüyle baş etmesi ne kadar …

Devamını oku

Önce Ölür Babalar

Hayat müşterek değildir, müsriftirÖnce erkekleri harcar hayatKombiler, benzinler ve ekstreler yoluylaPatronların evdeki üç çocuğu umursamazlığıylaBir işçinin yerin en az beş kilometre altındaFeci şekilde can vermesiyle ilgilenmeyen işletmecileriyle, sigortasızÇılgın ev partilerinin, lohusaların ve evde kalmışların ıstırabıylaOklar ve mızraklar hayat babalarıKöylere, toplantı masalarına, dağlara Önce ölür babalarÇünkü yalnız çeneleri vardırKoynuna cüzdanlarını alan kadınlarınMemleketini bir kez görmek isteyen …

Devamını oku

Babam İçin İki Şiir

Iselçuklu’dan kalma biri babamyakın arkadaşı ibn-i rüşt’ünhep bir seccadenin üstünden, yıldızlara bakan kendi coğrafyasından biri babamen sıkı dostu kendi kendininkendi dağından çağıldayıp kendine akan kendi hapishanesinden biri babamelinde tespih, mescidinde volta atanve kendine hücre veren gardiyan IIbabamı büyük okyanus sanırdım küçükkennehirlerin dökülmediği bir hazarmışsiz göl sayın, ben onu okyanusa değişmem istanbul dönüşü yaşlı kucağına atlardımkırkında …

Devamını oku

Babamı rüyamda gördüğüm zaman çok seviniyorum, iki üç gün sürüyor o mutluluk.

Babamı çok severdim. Ama o kadar çok çalışırdı ki, pek göremezdik. Zaten polisten kaçtığı ya da hapiste olduğu zamanlar olduğu gibi, ‘Zübük’ gazetesini çıkarırken eve haftada bir geldiği zamanlar olurdu. Büyüdükçe babamla giderek daha fazla arkadaş olmaya başladık. Bana çok güvenirdi, her yaptığımı da beğenirdi. Ben de onun güvenini kırmamak için elimden geleni yapardım. Ders …

Devamını oku

Babam

Babam iki tek atınca,“Hadi seni karpuzlara götüreyim” derdi(Karpuzlar Gebze’de oturan kızlardı)Annem kızarır, kızar,“Bey çocuk daha küçük” diye çıkışırMutfağa gider ağlardı.Babam karpuzdan anlardı. Cevat Çapan