Kategori: Şiirdir Baba

Yeniden Babaevinde

Iİttim açılmadı kapıittim açılmadıÇitten atladımbahçeyi ot bürümüşçardağın altı boş Asma kocamış, seyrelmiş salkımlarıElimi uzattımmosmor güldüsonra avucuma döküldü taneleriılık, buğulu……ekşiden çok buruktu Sis bastı bahçeyikapı gıcırdadıAnnem seslendiVe yaklaştıkoştukça eteklerinden elmalar yuvarlanankardeşlerimin ayak sesleri IIBeşi bitirmiştimTemiz bir elbise giydimÖlmek istiyordumMis kokulu bir çarşaf serdim yatağa “Okuduğu yeter” demişler“patlıcan biber kızartmayı öğrensin biraz da.”Benim yarınımı konuşmuşlarkomşuları babamla Hiç …

Devamını oku

Başkasının Kederi Üzerine

Başkasının derdini görürüm de,Durabilir miyim dertlenmeden ben de?Kederini görüp de başka birininTeselli aramadan yapabilir miyim? Görüp de dökülen bir gözyaşını,Paylaşılmış duymaz mıyım tasamı?Bir baba çocuğunun ağladığını görüp deKalabilir mi dolmadan kederle? Bir anne oturup dinleyebilir miBir yavrunun korkusunu, inleyişini?Hayır asla olamaz.Asla asla olamaz. Ya hepimize gülümseyen o,Duyup karatavuğun küçücük kederini,Küçük kuşun derdini kaygısını,Yavruların taşıdığı derdi— …

Devamını oku

Oğlum

I Ben de düşkündüm oyuna,Ben de kumları avuçlarKazardım tırnaklarımla toprağı,O zaman da çocuklar oynardı,Ama benzemiyor bütün oyunlarımız,Gezdirdim ceplerimde şıkır şıkırDeniz kokulu taşları,En güzellerini topladımMidye kabuklarının.Saldım bahar rüzgârınaUçurtmaların en süslüsünü.Ne kurulunca koşan tramvaylarım vardı,Ne çekince giden develerim.Balıklarımızı tanırdım,Adlarını bilirdim kuşların;Seçerdim düdüğündenLimanımıza uğrayan vapurları.Bilirdim yanık yüzlü kaptanlarımıDenizkızı’nın Selamet’in;Ben de ayırırdım onlar kadarPoyrazı karayelden.Gemiler tanıdım, çift direkli,Tutmazsa rüzgârıAçıklarımızda …

Devamını oku

Bilmeyecekler

Geride kalanlara ne bırakacağım,Çocuklarıma,Onların da çocuklarına? Olsa olsaKaradeniz’den payıma düşeni…Beş on evlek yer gökyüzünden. Ne vermek istedimse sağlığımda,Ne veremedimse,Gizlenip kaçışlardan. Biliyorum bu yüzdenYokluğumu çekmeyecekler,Hep yaşıyormuşum gibi gelecek onlaraBiraz ötelerde, uzaklarda. Babamız diyecekler, dedemiz,Dur durak bilmezdi,Dert nedir, tasa nedir bilmezdi… Neyi bildiğimi bilmeyecekler. Rıfat Ilgaz

İlk önce harfleri kaybetti

Gönül Çınarlı: İlk önce harfleri kaybetti. Unutkanlık başladı. Konuşamadı, yazamadı, imzasını bile atamaz oldu. Üç ayda hastalık onu bitirdi. Hiçbir ağrısı sızısı yoktu. En iyi tarafı da bu idi. Beyninde fiziki olarak olarak hiçbir bozulma olmadı. Adı konmadı ama bir virüs Çınarlı’yı konuşamaz hâle getirdi. Son bir ayda hiç konuşamadı. Başlamasıyla bitişi üç ay sürdü. …

Devamını oku

“Babamın yanına gitmek istiyorum.”

mn-106 İlkokul birinci sınıfa giden bir çocuğun ne derdi olabilir ki… Öğretmen biraz fazla ödev veriyordur, kalemi zor tutuyordur, harfleri birbirine bitiştiriremiyordur, okulda bir arkadaşına canı sıkılmıştır ya da ne bileyim yaramazlık yapmıştır da annesi ceza vermiştir, babasına küsmüştür, kardeşiyle kavga etmiştir… Ne derdi olabilir ilkokul birinci sınıfa giden altı yaşında bir çocuğun… Bu sabah …

Devamını oku

Oğlumun Gölgesi

yelken gibi şişti rüzgâr yüzüm oyuk oyukkırgınım ölüden kalan giysiler içinde erselikbir meme mi bu dikelen gece şu saatte hâlâhapşıranlar olmalı kendini düşe sayan unutanbüyük kibire atanan cüce bir memur tımarlırakılarla korkunç bir sataşma mübaşir çağırmadıdemek ben de masumum kuluncu alınmış bir zaman daraltılmış pantolonlariçinde semiz şehrin virgülleri yok hazırdüşler satılan çarşılar kapalı burada artıkHiçkimse’nin …

Devamını oku

Mr. Parkınson

Hergün uzak ülke kırpıntıları dökülürGüneşin ceplerinden. Yoksul aile babası cebi gibi,Biraz kasvetli ve susam kokulu.Sanki gretagarbo artisti ölür gibiGün batana dek karabasanlar dolaştırırSokaklarda hırdavatçılar, Gecenin her köşesinde sarhoşlar gündüzü kusarlar.Güneş vergi iade zarflarında saklanır.Ucuz elbise askılarında tiril tirilAmortiden bir deniz sallanır.Sabaha karşı nemli bir ıslık, Bir köşede siftinip duran sokak kedilerinin Tüylerini tarazlar.Yampiri bir yağmuru …

Devamını oku

Bırak Bırak

Bırak o kordonu dedin, bıraktım ve çıktım dünyayaİlk zorluğu buyurdun, memeyi bırak dedin, uzun emdimdi eminim. Köyü bırakıyoruz dediydi baban biraktı hepimizi şehireSaçını bırak, dedi annen berberde her sabah zor olurHer gün taraması, başlarken ilkokula.Ne berberi unuttun ne o günü.O gün bugün saçın bir anlamı yok sende, arada zülüf filandesen de şiirde. İlkokul öğretmenin sol …

Devamını oku

Külbe-i Ahzân Şiirleri Bercestem

Babam Şükrü Efendi’ye Yûsuf gibi ‘izzetde sen Ya’kûb-veş mihnetde benDil sâkin-i Beytü’l-hazen tenhâlara salduñ beniBâkî Var mı bir dîvâne kim geşt-i beyâbân istemez ‘Uzlet idüp halkdan bir beyt-i ahzân istemez Bâkî Sabr eyle dilâ derdüñi cânâne tuyurmaCân içre nihân eyle velî câna tuyurmaZinhâr sakın mey yirine kanuñ içerlerKeyfiyyetüñ ol gözleri mestâne tuyurmaEsrâruñı keşf eyleme tahsîl-i …

Devamını oku