Kategori: İstanbul Şiirleri

Anış

Her dakikasını ayrı hatırlarımErenköy’de geçen zamanımınRüyama girer bir aradaİstanbul bahar ve Türkân’ım Bir odamız vardı etrafı sarmaşıkBostanlara bakan penceremizO güller kadar tazeBen ona deli gibi âşık Bir yastıkta dinlenir başlarımızSaçlarım saçlarına karışırdıO güzel bir kızdı ince alımlıNe giyse yaraşırdı Yeter ki gönüller şen olsunŞarkılar söylerdik yoldaHep karşıma otururdu ellerini tutardımAkşam üstü eve dönerken paraşolda Ağaçlar …

Devamını oku

Haliç

Ve Haliç çocuk dişleri gibi dedim. GülünceÇıkan. Esmer. Esmer uyanması gibi vücudumunBir yerinin (bir deniz müzesinde iki foklu bir pelikanlıVe korkunç hüzünler taşıyanVe Eylül yüzlü.Eylül, bir çocuğun elinden tutmak gibi Fener’de(ki bir Ortodaks kilisesine devam ediyordurlacivert elbiseler giyer ve sarı düğmeleri sallanır rüzgardave yeni yeni ağarıyordur vakit ve çok eski bir kazıki bir virgül gibi …

Devamını oku

Bir Gün İstanbul’da

Günlerden bir gün İstanbul’daSabah oldu eşya ışıdıBahçedeki horoz öttüHorozun öttüğünü duyuncaTürkü tutturduBir çiçek keyfine göre… İşler bu yola döküldü mü,İnsanoğlu durmazYatağımdan kalktımKahvaltı ettimGeceden kalma ne varsaCeketimi giydiğim gibiSokağa çıktım Bir rüzgar esti hafiftenSonra durduYağmur çiseliyecek gibi olduBir tramvaya atladımDoğru parka gittimSıranın birinin üstüneUzandımGökyüzünü seyrettim Gökyüzü de bir türkü söylediGökyüzünün türküsü deHorozunkine, çiçeğinkine uygunduÖylesine maviydi gökyüzüÖylesine …

Devamını oku

İstanbul

Seni görüyorum yine İstanbulGözlerimle kucaklar gibi uzaktanMinare minare, ev ev,Yol, meydan. Geliyor Boğaziçi’nden doğruBir iskeleden kalkan vapurun sesi,Mavi sular üstünde yineBembeyaz Kızkulesi. Bir yanda, serin sabahlarla beraber,Doğduğum kıyılar: Beşiktaşım.Baktıkça hep, semt semt, yer yer,Beş yaşım, onbeş yaşım, ah yirmi yaşım! Durmuş bir tepende okuduğum mektep,Askerlik ettiğim kışladır ötesi.Bir gün bir kızını benim edenEvlendirme dairesi. Benim …

Devamını oku

Bu Bir İstanbul Şarkısı ‘Vasiyet Sokağı’nda Yazılmıştır!

Bahçelerin ormandan kopartıldı çoktanyırtıldı boydan boya sana dokunamadığım bu şehir bir avuç masaldı belki, her okuyuşunda uykuya daldığım sesin, kolları bağlı gölgeler dolaşıyor sokaklarında kırık dökük eski zaman heykelleri gibisin artık! Kıskanırken yıldızlarını ay, gecelerden birindeseni kır saçlı bir vapura bırakırken aşkımı itiraf edemedim ama çekip gideceğim bir Üsküdar gecesiydin gözlerim kadar yorgun! İstanbul, en …

Devamını oku

Kızkulesi

Denizin ortasındaUykusu kaçmış bir gemi Bütün ışıklarını açıyor Uzaktan çapkın çapkın Göz kırpıyor deniz feneri Ay doğuyor, sandallar toplanıyor bir araya Kaçın kurası Üsküdar vapuru Saat başı görücü gönderiyor Güvertesinden bir kuşu Onunsa derdi başka bambaşka Her şairle ayrı Adı çıktığından beri Ali Asker Barut

Yosma Akşamıyım İstanbul’un

Yosma bir İstanbul akşamı gibiyim.Dudaklarımda kiraz tadı yaşamanınMavinin denize kestiği,tuza bulandığı yerden gözleriminuykusuz bir Ada vapuru geçmişBir martı geçmiş peşisıra gökyüzünü yırtıp,Kanatlarında ay rengi düşlemeler.. Yosma bir İstanbul akşamı gibiyim.Ellerim ceplerimde yürürümen eski Arnavut kaldırımını.Ne gün batar yüreğimde,ne gözüm yaşarır dosta, acıların ötesindeAyrı kıtaların kavakları el sallaşır,fenerler göz kırpar ya birbirine;öyle düşlerim iki insanı, engellemesiz.. …

Devamını oku

İstanbul Işık Işık

istanbul rüzgâr rüzgâr sevdiğimkâh bir lodos, denizlerden esenılık mı ılıkkâh ustura gibi deli bir poyrazbırak saçlarını rüzgârlarına istanbulunbu şehirde aşksız ve rüzgârsız yaşanmaz istanbul bulut bulut sevdiğimkimi beyaz mı beyazince, tül gibikimi katran misali karabulutları da insanlarına benzer istanbuluninanma sevdiğim, inanma bulutlara istanbul yağmur yağmur sevdiğimkah ince incekah bardaktan boşanırcasınahele bir yağmur yağmaya görsünölürcesine yaşanır …

Devamını oku

Ceviz Ağacı

Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda, Budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz. Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında. Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı’nda. Yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl. Yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril, Koparıver, gözlerinin, gülüm, yaşını sil. Yapraklarım ellerimdir, tam yüz bin elim …

Devamını oku

İstanbul

Orda, adamı düşündüren denizler vardır – ışıltılı ve berrak-, şurda gemiler durmuş, kimbilir, zincirleri ne ağırdır. Sarayburnu, Kızkulesi, Haydarpaşa… Bak işte Köprü, Böyle ayak altında bütün gün. İşte yollar gıcır gıcır, İşte Sultanahmet Meydanı şu gördüğün Nihayet, ilerde deniz, Mis gibi balık kokar. Daha sonra Adalar Ve hep çam ağaçları. Oranın mehtabı tatlı olurmuş, Öyle …

Devamını oku