Bir akşam
bir kör bir sağır ve bir dilsiz
birkaç saat için
bir bağda kürsülerde
doğru ve yalın
fakat kahkahayla
Oturmuşlardı.
Kör sağır olanın gözüyle görüyordu
Sağır dilsizin kulaklarıyla işitiyordu
Dilsiz onların ağız ve dudaklarından anlıyordu
Üçü de birlikte ve
Aynı anda gül kokluyorlardı
Şerko Bekes